In een wereld die wordt gekenmerkt door geopolitieke onzekerheid, handelsfragmentatie en historische betrekkingen die op de proef worden gesteld, opent dit partnerschap een strategische deur die Portugal goed kent en, meer nog, weet over te steken.

India is niet zomaar een markt. Het is een demografische, economische en technologische macht in volle expansie, met een snel groeiende middenklasse en een duidelijke ambitie om zich te positioneren als een industrieel en geopolitiek alternatief in een multipolaire wereld. Voor de Europese Unie betekent deze overeenkomst een noodzakelijke diversificatie tegenover steeds onvoorspelbaardere partners. Voor Portugal betekent het iets dat nog dieper gaat: een kans op een strategische hereniging met een geografie waarmee het een geschiedenis, aanwezigheid en kennis deelt.

Portugal was eeuwenlang een van Europa's toegangspoorten tot India. Goa is niet slechts een ver hoofdstuk in de geschiedenisboeken. Het is een levend geheugen van culturele, commerciële en menselijke contacten, die vandaag de dag nog steeds tot uiting komen in affiniteiten, netwerken en positieve percepties. In een tijd waarin economische diplomatie weer waarde hecht aan langetermijnrelaties, is deze erfenis geen detail. Het is een troef.

De cijfers van Europese studies zijn duidelijk. De export van de Europese Unie naar India zou de komende jaren met ongeveer 65% kunnen groeien, waarbij sectoren als chemie, machines en elektrische apparatuur eruit springen. Vreemd genoeg, of misschien ook niet, zijn het juist deze drie sectoren die nu al de kern vormen van de Portugese export naar de Indiase markt. Dit betekent dat Portugal niet bij nul hoeft te beginnen. Het bouwt voort op een bestaande, beproefde basis met het potentieel om snel op te schalen.

Maar naar mijn mening gaat de relevantie van deze overeenkomst veel verder dan de voorspelling van exportgroei. Het maakt deel uit van een bredere strategie van Europese en Portugese herpositionering in de internationale handel. Na de overeenkomst met Canada, die een moderne en evenwichtige trans-Atlantische relatie consolideerde, en de historische overeenkomst tussen de Europese Unie en Mercosur, die een van de grootste vrijhandelsmarkten ter wereld opent, komt India naar voren als een volgende pijler van deze nieuwe handelsarchitectuur.

Voor Portugal creëert dit een uiterst interessante driehoeksverhouding. Europa, Zuid-Amerika en nu ook Zuid-Azië. Drie afzonderlijke, elkaar aanvullende economische gebieden met een enorm groeipotentieel. In een tijd waarin andere gevestigde partners volatieler of minder voorspelbaar worden, is deze diversificatie niet alleen wenselijk. Het is strategisch.

Er is ook een punt dat vaak over het hoofd wordt gezien. India wil niet alleen producten importeren. Het is op zoek naar technologie, knowhow, industriële partners, duurzame oplossingen en het vermogen om uit te voeren. Portugal, met zijn middelgrote omvang, zakelijke flexibiliteit en groeiende reputatie op gebieden als engineering, energie, industrie en innovatie, kan zichzelf positioneren als een flexibele en betrouwbare partner. Niet als een concurrent op schaal, maar als een waarde-integrator.

Deze overeenkomst is daarom een dubbele kans. Om de export te laten groeien, ja. Maar ook om de relaties te verdiepen, industriële partnerschappen aan te gaan, investeringen aan te trekken en de rol van Portugal als Europees platform voor opkomende wereldmarkten te versterken.

In een veranderende wereld zijn degenen die open deuren hebben in het voordeel. En Portugal, tussen de Atlantische Oceaan, Europa en nu met nieuwe versterkte verbindingen met India, begint een kaart van mogelijkheden te tekenen die aandacht verdient. Het is aan bedrijven, instellingen en het land om te weten hoe dit moment te lezen en te handelen. Want de deuren staan open. We moeten ze oversteken met ambitie en een langetermijnvisie.