Toen de deur van de transportkist openging en ze voor het eerst de helling afliep, stond ze nog een beetje wankel op haar poten. Iedereen hield zijn adem in. Toen zette ze nog een paar stappen naar voren en snuffelde aan de grond. We kunnen niet precies weten wat ze dacht, maar misschien voelde ze dat Julie in de buurt was?

Julie had voor de aankomst al in het verblijf rondgelopen en buiten de schuur rondgehangen, nieuwsgierig naar wat er aan de hand was. Zodra ze de vrachtwagen hoorde (lang voordat wij dat deden!), verdween ze uit het zicht, maar het zand rook ongetwijfeld naar haar.

Binnen een paar minuten (die als een eeuwigheid voelden) pakte Kariba wat fruit en dronk ze een lange, diepe slok water. De daaropvolgende uren keken we stil toe terwijl James, haar verzorger, die ze al jaren kent en vertrouwt, haar bemoedigende woorden toespreekte. Ze is blind aan haar rechterkant, en op een gegeven moment stootte ze met een enorme klap haar hoofd tegen het hek! Dat schrok haar echter niet af, en al snel verkende ze de hele schuur, snuffelde aan de lucht, alert maar kalm, knabbelde aan hooi en pikte watermeloen uit de trog.

We willen haar de tijd geven om uit te rusten en weer op krachten te komen, dus ze blijft in ieder geval de komende 24-48 uur in de schuur voordat we de hekken naar haar leefgebied openen.

Bekijk hier de volledige video 👇👇👇


Zoals je je kunt voorstellen, is iedereen behoorlijk uitgeput, maar wel in opperbeste stemming. We zijn zo blij dat ze eindelijk hier is na alles wat ze de afgelopen zes maanden heeft meegemaakt, en we zijn jullie allemaal ontzettend dankbaar dat jullie hebben geholpen om dit mogelijk te maken.

De komende dagen zullen we het wat rustiger aan doen, terwijl ze zich aanpast aan haar nieuwe omgeving.

Als je wilt helpen met de verzorging van Kariba, vind je een link om te doneren in onze bio 💛:

www.pangeatrust.org/kariba

Stel The Portugal News in als uw voorkeursbron voor nieuws op Google

GoogleToevoegen als voorkeursbron op Google