Proces wpisywania na listę został zainicjowany przez ówczesną Dyrekcję Generalną ds. Dziedzictwa Kulturowego (DGPC) w czerwcu 2023 r. I otrzymał w grudniu ubiegłego roku pozytywną opinię Stałej Specjalistycznej Sekcji Dziedzictwa Architektonicznego, Archeologicznego i Niematerialnego Narodowej Rady Kultury, za zgodą - już w październiku tego roku - prezesa obecnie publicznego instytutu Dziedzictwa Kulturowego.

Zgodnie z ustawą zasadniczą o dziedzictwie kulturowym, "procedura wpisu na listę musi zostać zakończona w ciągu maksymalnie jednego roku".

Zgodnie z ogłoszeniem, Departament Dziedzictwa Kulturowego proponuje Sekretarzowi Stanu ds. Kultury "klasyfikację Pomnika Odkryć i otaczającego go chodnika, w tym Róży Kompasowej, przy Avenida Brasília w Lizbonie, parafia Belém, gmina i dzielnica Lizbony, jako zabytku użyteczności publicznej (MIP)".

W 2021 r. francuski student napisał graffiti: "Ślepo żeglując za pieniędzmi, ludzkość tonie w szkarłatnym morzu".

W czerwcu 2023 r. Pomnik Odkryć został ponownie zdewastowany graffiti "niewielkich rozmiarów [które] nie spowodowały szkód", jak powiedziało wówczas agencji prasowej Lusa oficjalne źródło z miejskiej spółki EGEAC.

W lutym 2021 r. Fórum Cidadania LX złożyło wniosek o klasyfikację Pomnika Odkryć, który został zrealizowany dopiero w czerwcu następnego roku, kiedy Departament Dziedzictwa Kulturowego DGPC (Dyrekcja Generalna ds. Dziedzictwa Kulturowego) zaproponował klasyfikację budynku wraz z otaczającym go chodnikiem.

Według DGPC, propozycja uzyskała zgodę Sekcji Dziedzictwa Architektonicznego i Archeologicznego Narodowej Rady Kultury, co skłoniło Dyrektora Generalnego Dziedzictwa Kulturowego do wydania dekretu o wszczęciu procedury.

Pomnik Odkryć został już włączony do Specjalnej Strefy Ochrony (ZEP) Klasztoru Jerónimos oraz do ZEP Muzeum Sztuki Ludowej.

Znajdujący się nad brzegiem Tagu Pomnik Odkryć został zaprojektowany przez architekta Cottinelli Telmo i rzeźbiarza Leopoldo de Almeidę na portugalską Wystawę Światową, która odbyła się w 1940 roku podczas reżimu Estado Novo. Jego celem była raczej "efemeryczna" niż trwała struktura i został zburzony w 1943 roku.

"Pomysł odbudowy pomnika był obecny od początku rozbiórki budynków wystawowych i planowania nowego układu urbanistycznego obszaru, pomysł dobrze przyjęty przez ministra [robót publicznych] Duarte Pacheco, który spotkał się z oporem Cottinelli Telmo; projekt został zapomniany po śmierci ministra [w 1943 r.]" - czytamy we wpisie na temat pomnika na stronie DGPC.

W 1960 r., z okazji 500. rocznicy śmierci księcia Henryka Nawigatora, Pomnik Odkryć został odbudowany z betonu i różowego kamienia Leiria, a rzeźby z wapienia Sintra.