System konwertuje dane na symbole zwane wokselami i wykorzystuje laser do kodowania ich w szkle. Naukowcy stwierdzili, że na kawałku szkła o powierzchni 12 centymetrów kwadratowych można przechowywać 4,84 terabajta, co odpowiada mniej więcej dwóm milionom wydrukowanych książek. Obecne metody przechowywania mają ograniczony okres trwałości.


Specjaliści zajmujący się dziedzictwem cyfrowym z zadowoleniem przyjęli badania, choć niektórzy eksperci ostrzegli, że wykorzystanie na dużą skalę wymagałoby znacznych inwestycji w celu zabezpieczenia wystarczającej ilości szkła krzemionkowego.