Najnowsze dane Eurostatu, według stanu na dzień 1 stycznia 2026 r., wskazują, że liczba mieszkańców kraju wynosiła szacunkowo 11 424 031, co stanowi wzrost o 36 809 osób (+0,32%) w porównaniu z tym samym okresem w 2025 r., potwierdzając tendencję wzrostową sygnalizowaną wcześniej przez INE pod koniec poprzedniego roku.

Wzrost odnotowany w Portugalii odzwierciedla ogólną dynamikę Unii Europejskiej, której całkowita liczba ludności na początku 2026 r. wyniosła 452 mln — co stanowi wzrost o 706 000 osób w porównaniu z rokiem poprzednim.

Wynik ten oznacza piąty z rzędu rok wzrostu demograficznego w UE, umacniając tendencję ożywienia, która rozpoczęła się po powszechnym spadku odnotowanym w 2021 r. w wyniku pandemii COVID-19.

Jednak sytuacja w Europie nadal charakteryzuje się znaczną asymetrią i wysoką koncentracją: pięć najbardziej zaludnionych państw członkowskich – Niemcy (83,5 mln), Francja, Włochy, Hiszpania i Polska – stanowi łącznie około dwóch trzecich całej populacji UE.

Analiza geograficzna Eurostatu pokazuje, że w latach 2025–2026 liczba ludności wzrosła w 16 z 27 krajów Unii. Na czele listy pod względem wzrostu procentowego znalazła się Malta ze wskaźnikiem +24,1 na tysiąc mieszkańców, a za nią uplasowały się Cypr (+13,7) i Luksemburg (+13,1).

Z kolei najpoważniejszy spadek liczby ludności odnotowano na Łotwie (-8,3 na tysiąc mieszkańców), w Estonii (-6,8 na tysiąc mieszkańców) oraz na Węgrzech (-5,4 na tysiąc mieszkańców). Z długoterminowej perspektywy historycznej wskaźniki europejskie pokazują, że w ciągu ostatnich dwudziestu lat (w porównaniu z rokiem 2006) liczba mieszkańców UE wzrosła o 16 milionów, a od 1960 r., kiedy to Unia liczyła 354,5 miliona mieszkańców, wzrosła o prawie 100 milionów.

Analitycy zwracają jednak uwagę na wyraźne strukturalne spowolnienie tempa wzrostu brutto: średni wzrost w latach 60. wynosił trzy miliony osób rocznie – liczba ta spadła do około 600 000 rocznie w latach 2010.