Stanowisko archeologiczne w Algarve jest zamknięte od kwietnia, kiedy to urząd ds. dziedzictwa kulturowego ogłosił czteromiesięczne zamknięcie w celu przeprowadzenia prac modernizacyjnych. Budżet projektu wynosi około miliona euro, a jest on finansowany w ramach Planu Odbudowy i Odporności (PRR).

29 lipca Uniwersytet w Algarve (UAlg) ogłosił swój udział w projekcie zatytułowanym „Dostępna trasa zwiedzania i integracja krajobrazowa”, koordynowanym przez architektki krajobrazu oraz wykładowczynie Wydziału Nauk i Technologii – Anę Paulę Gomes da Silvę i Sónię Talhé Azambuja. Celem tej inicjatywy jest stworzenie ciągłej trasy zwiedzania, dostępnej dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej.

Bariera ochronna

„Po zrealizowaniu nowa trasa będzie pełnić funkcję bariery ochronnej dla obiektów archeologicznych, kierując ruchem zwiedzających i zapobiegając chodzeniu po mozaikach, posadzkach, ścianach i innych wrażliwych obszarach zabytku – a tym samym ich potencjalnemu uszkodzeniu – co dotychczas stanowiło problem wynikający z braku wyraźnie wytyczonej ścieżki” – stwierdził uniwersytet.

Instytucja podkreśliła, że projekt stworzy „trasę biegnącą wzdłuż ruin, strefy umożliwiające zbliżenie się do obszarów archeologicznych oraz nowe wejście do centrum interpretacyjnego”, dzięki czemu zwiedzanie stanie się „bardziej przejrzyste, bardziej inkluzywne i o charakterze obiegowym”.

Delikatne aspekty

Jednak UAlg zauważył, że projekt wiąże się z „bardziej delikatnymi aspektami”, takimi jak przeniesienie „dużych bloków architektonicznych z rzymskiej świątyni” do „nowej lokalizacji, po tym jak spędziły one około 40 lat w poprzednim miejscu”.

„Operacja ta obejmuje pomiary trójwymiarowe, prace konserwatorskie i renowacyjne, zabezpieczenie elementów za pomocą pasów ochronnych oraz wykorzystanie dźwigu o dużej nośności; pozwala to na wytyczenie nowej trasy zwiedzania, jednocześnie zwiększając widoczność i zrozumienie tych elementów architektonicznych” – zauważył rzecznik.

UAlg wyjaśniło, że omawiane bloki „pochodzą z zawalenia się pierwotnej konstrukcji świątyni” i zostaną „przeniesione w inne miejsce, aby ułatwić interpretację przez zwiedzających”, umożliwiając im rozpoznanie, do których części budynku należały te bloki, oraz „obserwowanie specjalistycznych detali konstrukcyjnych bez konieczności wchodzenia na najbardziej wrażliwe obszary archeologiczne”.

Projekt, realizowany przez architektów krajobrazu z UAlg, uwzględni również materiały użyte do budowy rzymskiej świątyni – w szczególności „zastosowanie *opus caementicium* (rodzaj rzymskiego betonu) oraz zapraw zawierających składniki pucolanowe (materiał bogaty w krzemionkę i tlenek glinu, pochodzenia wulkanicznego lub, czasami, sztucznego)” – podał uniwersytet.

Materiały te „podkreślają jakość techniczną i budowlaną świątyni” oraz świadczą o „obiegu materiałów i wiedzy technicznej w świecie rzymskim”, czego dowodem jest „obecność kamienia wulkanicznego, który nie występuje naturalnie w rejonie Faro”.

Ponadto wzdłuż trasy, charakteryzującej się „nachyleniem odpowiednim dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich”, zostaną zainstalowane rampy, nowa nawierzchnia, punkty odpoczynkowe i widokowe oraz ławki – zaznaczył uniwersytet.