W Portugalii kampanię prowadzi kolektyw Climáximo. Jest ona skierowana zarówno przeciwko istniejącym centrom danych, jak i nowym obiektom planowanym w Sines, Lizbonie, Vila Franca de Xira, Coruche, Azambuja, Covilhã i Aljustrel.
Organizatorzy twierdzą, że kampania zyskała już poparcie grup z co najmniej 19 krajów (m.in. Brazylii, USA, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Mozambiku, Filipin i RPA) i stworzyła międzynarodową sieć solidarności, która łączy lokalne społeczności, młodzież oraz pracowników sektora. Kampanię wspiera platforma dostępna obecnie pod adresem downwithdatacenters. Stanowi ona bezpośrednią kontynuację demonstracji, które odbyły się w 15 krajach w listopadzie 2026 roku.
Z punktu widzenia organizatorów inwestycje planowane w Portugalii „staną się prawdziwym kręgosłupem cyklu zniszczeń środowiskowych i społecznych”. Kampus Start w Sines (dla firm Microsoft i Nscale, o planowanej mocy 1,2 GW) jest najlepszym przykładem skali tego przedsięwzięcia pod względem zużycia wody, energii i wykorzystania gruntów. Kaya Schwemmlein z ruchu TAMLA (Hands Off the Alentejo Coast) wskazuje na absolutną konieczność kontynuowania energicznej kampanii sprzeciwu wobec takich projektów na wielką skalę, powołując się na bardzo bezpośrednie skutki społeczne i gospodarcze dla lokalnej ludności: „Centra danych nie tylko sztucznie zmieniają krajobraz, eksploatują zasoby ziemi i przyczyniają się do kryzysu klimatycznego; aktywnie przyczyniają się również do rozprzestrzeniania się ubóstwa w postaci rosnących cen nieruchomości i rachunków za prąd”.
Oprócz śladu ekologicznego i presji na ekosystemy przeciwnicy atakują również model zarządzania technologicznego oraz koncentrację władzy gospodarczej i politycznej w rękach bardzo niewielkiej liczby międzynarodowych korporacji, które są właścicielami infrastruktury sztucznej inteligencji. Viriato Afonso, jeden z organizatorów, twierdzi, że problem ten nadal by istniał, nawet gdyby nie powodowały one żadnych szkód ekologicznych: „Centra danych mają niszczycielski wpływ niezależnie od tego, gdzie są budowane; przyspieszają załamanie klimatu oraz niszczą glebę, wodę i różnorodność biologiczną.
Nawet gdyby projekty te nie miały żadnego wpływu na środowisko, musimy uznać, że powstają one po to, by umożliwić całkowicie dystopijną przyszłość”.
Organizatorzy postrzegają rozbudowę tej mega-infrastruktury jako bezpośrednio powiązaną z masową inwigilacją, militaryzacją, autorytarnym wykorzystaniem danych osobowych, rozprzestrzenianiem dezinformacji oraz niepewnością sytuacji pracowników wynikającą z automatyzacji. Starają się skłonić lokalne społeczności do zastanowienia się, kto jest właścicielem zasobów naturalnych i komu służą te cyfrowe infrastruktury.









Follow us on social media