De campagne van Engeland voor het FIFA Wereldkampioenschap 2026 in Noord-Amerika ging afgelopen woensdag in Dallas op spectaculaire wijze van start. Tegen een traditioneel hardnekkig en gevaarlijk Kroatië lieten de Three Lions met een klinkende 4-2-overwinning duidelijk zien wat ze in hun mars hebben. Doelpunten van een koelbloedige Harry Kane (twee keer), een briljante Jude Bellingham en een indrukwekkende invalbeurt van Marcus Rashford zorgden voor de drie punten. Maar hoewel de aanvallende prestaties in de voetbalwereld veel stof deden opwaaien, was het vooral de tactische durf van Thomas Tuchel – nog voordat de bal was getrapt – die na afloop van de wedstrijd de toon zette.

De grote selectie-uitdunning

Toen Tuchel zijn selectie van 26 spelers voor het toernooi bekendmaakte, veroorzaakte dat een schokgolf in het Engelse voetbal. In een ongekende zet werden bekende namen en creatieve steunpilaren als Phil Foden, Cole Palmer, Trent Alexander-Arnold en de ervaren verdediger Harry Maguire buiten de selectie gelaten.

Critici en analisten bestempelden de beslissing onmiddellijk als roekeloos en voerden aan dat toernooivoetbal strikt gezien gevestigde sterrenkracht vereist. De vloeiende prestatie tegen Kroatië liet echter precies zien wat de Duitse tacticus aan het opbouwen is: een energieke, uiterst evenwichtige en hecht samenspelende eenheid.

Door de levendige Anthony Gordon en Noni Madueke naast Bellingham te laten starten, ontstond er een dynamische druk en directheid die Engelse selecties in het verleden vaak ontbraken. Zonder de tactische hoofdbreker om elke individuele superster in een overvolle opstelling te moeten inpassen, toonde het team een collectief werkritme dat het Kroatische middenveld volledig overweldigde. Tegen de tijd dat Rashford vanaf de bank een schitterende vierde treffer maakte, leek de „Tuchel-methode“ minder op een arrogante gok en meer op een masterclass in moderne selectieoptimalisatie.

Vooruitblik op de Black Stars

Auteur: Ghanese voetbalbond;

De aandacht richt zich nu op dinsdagavond, wanneer Engeland naar Boston afreist om het op te nemen tegen het Ghana van Carlos Queiroz. Een overwinning voor de Three Lions zou hun ticket voor de knock-outrondes officieel veiligstellen, met nog één groepswedstrijd te gaan. De geschiedenis spreekt sterk in het voordeel van Engeland, aangezien het in de geschiedenis van het WK in acht eerdere ontmoetingen volledig ongeslagen is gebleven tegen Afrikaanse tegenstanders.

De Black Stars, onder leiding van aanvoerder Jordan Ayew, zullen echter een heel andere fysieke en tactische uitdaging vormen dan Kroatië. Onder de tactische leiding van Queiroz, die in 2022 als bondscoach van Iran een zware 6-2-nederlaag tegen Engeland leed, zal Ghana naar verwachting een gedisciplineerd laag blok opzetten. Dit zal Engeland dwingen te bewijzen dat het een dichtbezette verdediging kan doorbreken zonder het gespecialiseerde passinzicht van spelers die niet zijn geselecteerd, zoals Foden.

Deze komende wedstrijd wordt de ultieme lakmoesproef voor de gestroomlijnde visie van Tuchel. Als Engeland zijn explosieve aanval kan herhalen en de rigide verdediging van Ghana kan omzeilen, zal de scepsis van voor het toernooi officieel verdwijnen. Tuchel is niet naar Noord-Amerika gekomen om individuele reputaties te beschermen, maar om de ultieme prijs te winnen. Voor het eerst sinds jaren lijkt Engeland op een echt team in plaats van slechts een verzameling briljante individuen.