Schowany w odległości krótkiego spaceru od tętniącego życiem ogrodu Príncipe Real, Igreja de São Mamede jest zmaterializowanym świadectwem przetrwania i wiary wspólnoty. Sama parafia jest jedną z najstarszych w Lizbonie. Jej początki sięgają XII wieku. Niszczycielskie trzęsienie ziemi w 1755 r. całkowicie zrównało z ziemią pierwotną świątynię, zmuszając kongregację do przeniesienia się na zachód, na to wzgórze. Budowa nowego kościoła rozpoczęła się w 1782 roku, ale szereg trudności finansowych sprawił, że nie został on oficjalnie zainaugurowany aż do 1861 roku.

Na tym jednak tragedia się nie skończyła. W maju 1921 roku przez budynek przetoczył się katastrofalny pożar, który całkowicie wypatroszył jego wnętrze. Szybko odbudowany i ponownie otwarty w 1924 roku, dzisiejszy kościół ma zaskakująco skromną fasadę, która płynnie wtapia się w ulicę, ukrywając oszałamiająco jasne wnętrze. Wewnątrz odwiedzający mogą kontemplować słynne portugalskie azulejos. Wspaniałe niebiesko-białe panele kafelkowe z 1930 roku przedstawiające życie świętego Mamede. Pozostaje cudownym, spokojnym zakątkiem w jednej z najbardziej szykownych i modnych dzielnic Lizbony.