Rozwój energii odnawialnych, napędzany przez energię wiatrową, wodną, a ostatnio także słoneczną, umożliwił ograniczenie wykorzystania paliw kopalnych w produkcji energii elektrycznej oraz rozwijanie odpowiednich kompetencji w sektorze o strategicznym znaczeniu dla gospodarki. W 2025 r. źródła odnawialne zaspokajały około 68% krajowego zapotrzebowania na energię elektryczną, co pokazuje, jak daleko zaszliśmy. Jednak w momencie, gdy wkraczamy w nową fazę transformacji energetycznej, uważam, że nadszedł czas, aby zadać inne pytanie: czy przekształcamy te moce produkcyjne w rzeczywistą przewagę gospodarczą dla Portugalii?
Przez wiele lat priorytetem było zwiększanie mocy zainstalowanej i zmniejszanie zależności energetycznej. Strategia ta miała sens i nadal jest ważna. Jednak wzrost produkcji energii odnawialnej przyniósł nowe wyzwania. Energia słoneczna i wiatrowa nie zawsze jest dostępna wtedy, gdy przedsiębiorstwa jej najbardziej potrzebują, sieci energetyczne mają swoje ograniczenia, a ceny na rynku hurtowym mogą się znacznie wahać w ciągu dnia. W niektórych okresach nadmiar energii odnawialnej może nawet prowadzić do bardzo niskich lub ujemnych cen, co niekoniecznie przekłada się na równoważne obniżenie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa. Wytwarzanie konkurencyjnej energii elektrycznej a zapewnienie konkurencyjnej energii dla gospodarki to dwie różne kwestie.
Właśnie na tej różnicy Portugalia powinna skupić coraz większą część swojej strategii energetycznej. Przedsiębiorstwo przemysłowe rozważające inwestycję w naszym kraju nie ocenia wyłącznie ilości dostępnego słońca czy wiatru. Analizuje rzeczywiste koszty energii elektrycznej, możliwości podłączenia do sieci, stabilność dostaw oraz przewidywalność cen. Jeśli chcemy przyciągnąć nowe zakłady przemysłowe, wzmocnić potencjał eksportowy i zwiększyć wydajność, musimy dostosować politykę energetyczną do konkretnych potrzeb gospodarki. Inwestycje w sieci, magazynowanie energii, cyfryzację i inteligentne zarządzanie zużyciem energii należy również postrzegać jako element polityki na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw.
Istnieje również szansa, którą uważam za niedocenianą. Portugalia posiada tysiące obiektów przemysłowych, handlowych, rolniczych i logistycznych, których dachy mogłyby – o ile pozwalają na to warunki techniczne – służyć do wytwarzania energii elektrycznej. Modele samowystarczalności energetycznej i zbiorowego zarządzania energią mogą pomóc przedsiębiorstwom obniżyć koszty, lepiej wykorzystać zasoby budowlane oraz zmniejszyć presję na nowe tereny. Jednocześnie regiony śródlądowe, w których realizowane są duże projekty związane z energią odnawialną, powinny mieć możliwość uzyskania większego udziału w tworzonej wartości ekonomicznej. Budowa farm słonecznych lub wiatrowych jest ważna, ale rozwój terytorialny wymaga również przedsiębiorstw, wyspecjalizowanych usług, wykwalifikowanej siły roboczej oraz infrastruktury zdolnej do przyciągania nowych rodzajów działalności produkcyjnej.
Kolejnej fazie transformacji energetycznej powinny również towarzyszyć wyraźniejsze ambicje przemysłowe. Portugalia nie musi produkować całego sprzętu wykorzystywanego w energetyce odnawialnej, ale może dążyć do zwiększenia swojego udziału w działaniach z zakresu inżynierii, technologii, konserwacji, automatyzacji i zarządzania energią. Istniejące kompetencje w przedsiębiorstwach i instytucjach badawczych mogą przyczynić się do opracowania rozwiązań o potencjale eksportowym. Prawdziwe korzyści gospodarcze wynikające z odnawialnych źródeł energii wynikają nie tylko z wytwarzanej energii elektrycznej, ale także z wiedzy, usług i działalności gospodarczej, które możemy stworzyć wokół tego sektora.
Portugalia dysponuje sprzyjającymi warunkami naturalnymi, zgromadzonym doświadczeniem oraz bazą biznesową, które pozwalają jej z ambicją stawić czoła temu nowemu etapowi. Musimy jednak zacząć mierzyć sukces transformacji energetycznej nie tylko w kategoriach zainstalowanych megawatów i udziału energii odnawialnej w produkcji. Ważne jest, aby zrozumieć, ile przedsiębiorstw zyskuje na konkurencyjności, ile inwestycji udaje się przyciągnąć, jakie możliwości pojawiają się w głębi kraju oraz jaka wartość dodana pozostaje w gospodarce krajowej. Pierwsza faza transformacji energetycznej dotyczyła głównie produkcji. Kolejna będzie musiała dotyczyć rozwoju gospodarczego. I właśnie od tej zdolności do przekształcania energii w bogactwo zależeć będzie znaczna część przyszłości Portugalii.








Follow us on social media