"Het gaat er niet om de patiënt centraal te stellen; het beperkt de toegang en we kunnen er niet van uitgaan dat obesitas, met de impact die het heeft, met de prevalentie die het heeft, allemaal farmacologisch behandeld zal worden in de ziekenhuiszorg," vertelde Nuno Jacinto, voorzitter van de Portugese Vereniging voor Huisartsgeneeskunde en Gezinsgeneeskunde, aan Lusa.

De ambtenaar had het over het geïntegreerde zorgpad voor mensen met obesitas (PCIPO) van het directoraat-generaal Gezondheid(DGS), dat alle stappen definieert die deze mensen binnen de nationale gezondheidszorg moeten doorlopen om toegang te krijgen tot medicatie voor de behandeling van obesitas, waarvoor momenteel een recept nodig is en die niet wordt gesubsidieerd.

"Niet duidelijk"

Nuno Jacinto is van mening dat dit document "niet duidelijk is" over de verantwoordelijkheden voor het voorschrijven van deze medicijnen, omdat het in eerste instantie het voorschrijven in de eerstelijnsgezondheidszorg toestaat, maar vervolgens de verantwoordelijkheid voor het voorschrijven toewijst aan artsen in de ziekenhuiszorg, met name de specialismen Endocrinologie, Interne Geneeskunde en Kindergeneeskunde.

"Om aan te nemen dat het een multidisciplinair obesitasoverleg binnen gezondheidscentra was, was vreemd, omdat het hetzelfde was als wanneer ik tegen een patiënt zou zeggen die hier vandaag bij me is: 'Ik ben uw huisarts, laten we praten over diabetes, laten we praten over hypertensie, cholesterol, artrose, maar over obesitas, ga morgen of over een week naar het overleg van een collega, want ik ben niet in staat om u te zien,'" legde Nuno Jacinto uit.

Met deze strategie, zei hij, worden patiënten "in plakjes gesneden": "Nu volgen we dit pad voor obesitas, dan volgen we een pad voor diabetes, een pad voor hypertensie, maar we vergeten dat de persoon hetzelfde is," voegde hij eraan toe.

Hij was van mening dat het geen zin heeft dat de huisarts deze medicijnen niet kan voorschrijven, en legde uit dat ze identiek zijn aan de medicijnen voor diabetes, die ze vandaag de dag voorschrijven: "Dat beroemde cliché van de patiënt in het middelpunt van het traject en de zorg gebeurt niet."

"Als het een financiële kwestie is, laten we er dan als staat van uitgaan dat we geen geld hebben om alle mensen met obesitas te behandelen en dat we alleen de ernstigste gevallen zullen behandelen (...). We kunnen niet onze toevlucht nemen tot uitvluchten," verklaarde hij.

Financiële gevolgen

Volgens de door Infarmed uitgevoerde analyse van de budgettaire gevolgen van het meebetalen aan medicijnen voor de behandeling van obesitas, zou de staat minstens tussen de 194,8 en 954,4 miljoen euro uitgeven aan het meebetalen aan deze medicijnen gedurende twee jaar voor de 170.405 patiënten die voldoen aan de criteria die zijn gedefinieerd in de PCIPO om toegang te krijgen tot de medicijnen.

Deze cijfers houden rekening met bijdragen tussen 15% en 90%, waarbij de hoogste waarde bijna de helft vertegenwoordigt van het totaal dat door de SUS (Portugese Volksgezondheidssysteem) is uitgegeven aan medicijnen tussen januari en september van dit jaar (€2.381,4 miljoen).

In de aangegeven voorschrijfcriteria wijst Infarmed op artsen van ziekenhuisafdelingen die deel uitmaken van multidisciplinaire obesitas teams (EMO) in de Nationale Gezondheidsdienst, verwijzend naar het PCIPO (Programma voor de Controle van Obesitas en het Metabool Syndroom).

In de studie analyseerde Infarmed de kosten van co-participatie in zowel dit scenario - gebruikers die voldoen aan de PCIPO-criteria (tussen 170.405 en 180.880) - als in het geval van de geschatte volwassen populatie (tussen 25 en 74 jaar oud) met obesitas, die 2.008.386 bereikt, volgens de Nationale Gezondheidsenquête met lichamelijk onderzoek(INSEF).

Als de medebetaling de geschatte meer dan twee miljoen volwassenen met obesitas in Portugal zou omvatten, zouden de kosten van de medebetaling voor deze medicijnen - rekening houdend met een behandeling van twee jaar waarbij alle patiënten tegelijkertijd beginnen - tussen de €2,296 miljoen en €11,248 miljoen kunnen liggen, bijna vijf keer meer dan de Nationale Gezondheidsdienst (SNS) tussen januari en september van dit jaar aan medicijnen heeft uitgegeven (€2,3814 miljoen).