Een culturele schreeuw die zo luid is dat hij nog steeds gevoeld kan worden.

Toen het tijdschrift Orpheu in 1915 werd gelanceerd, werd de kunst- en intellectuele scene van Lissabon echt in de schijnwerpers gezet. En dat met enorme rimpelingen.

Er werkten toen nog onbekende kunstenaars aan, Fernando Pessoa, Mário de Sá-Carneiro en Almada Negreiros.

Nu allemaal bekende namen. Ze braken allemaal door op het culturele toneel door een modern tijdschrift te maken dat tegen de stroom in ging van wat er in die tijd werd gedaan.

Hoewel er maar 2 nummers werden uitgebracht, werden ze door het publiek gek genoemd. Ze wisten niet dat het werk van de Orpheu-groep meer dan 100 jaar later nog steeds de artistieke scène van Portugal vormgeeft.

Mário de Sá-Carneiro, die tragisch overleed in 1916, stond bekend als de tragische dichter. Zijn stijl ging diep in op de menselijke kwetsbaarheid.

Jose Almada Negreiro was de visuele motor van het tijdschrift. Hij leefde tot 1970. Hij liet een sterke erfenis achter van meer dan alleen kunst.