Zoals overal in de westerse wereld maakt immigratie een enorme indruk op de bevolking van veel Europese landen.

Bevolkingsmigratie is van alle tijden en we moeten goed onthouden dat we allemaal op een bepaald moment immigranten zijn, zoals de meeste lezers van The Portugal News, inclusief ondergetekende. Veranderingen in de oorspronkelijke cultuur en denkwijze van een bevolking zijn onvermijdelijk wanneer immigranten een land overspoelen. Goede en slechte.

Vooral vroeger, toen immigratie meer een kwestie van verovering en onderdrukking was.

Immigratie is een goede zaak als de immigranten bijdragen aan het welzijn en de economie van hun nieuwe land en de cultuur en tradities van hun nieuwe land overnemen, terwijl ze toch vasthouden aan hun eigen identiteit. Tolerantie en respect moeten tweerichtingsverkeer zijn.

Hier in de Algarve dragen immigranten, of expats zoals we ze meestal noemen, op indrukwekkende wijze bij aan de gemeenschap waar ze vandaan komen, met name door liefdadigheidsorganisaties voor allerlei behoeften te steunen en/of op te richten. Of het nu gaat om dieren, brandweerlieden, mensen in nood, kinderen, noem maar op, er zijn meestal wel een of meer liefdadigheidsinstellingen die zich op de een of andere manier inzetten voor de lokale gemeenschap. Ik wil er graag een paar noemen, met het risico dat ik de vele die ik niet noem verdrietig maak.

ARA - Animal Rescue Algarve, Soup kitchen Portimão, Rotary club Estoi Palace International, Families in Nood, Vrienden van Canil de Portimão, Carvoeiro Cat Charity, Alerta - Forest Fire Alert. Ik kan nog wel even doorgaan, de lijst is bijna eindeloos. Dit zijn vaak initiatieven van expats, expats die proberen de gemeenschap te steunen die hen zo warm en genadig in hun midden heeft opgenomen. Dit nog afgezien van lokaal kopen, lokale ambachtslui inhuren, enz.

Immigratie moet er natuurlijk altijd zo uitzien. Acceptatie, tolerantie, integratie, respect voor de mensen in je nieuwe land en hun cultuur. En vooral steun waar steun nodig is. Niet alleen nemen, nemen, maar geven, geven.

Waarom is er dan zoveel te doen over immigranten, praktisch overal in de Westerse wereld? Zou het zijn omdat politici het democratische recht van de lokale bevolking verwaarlozen om te beslissen over het hoe, wie, wat en het aantal immigranten, met alle culturele, financiële en religieuze implicaties? Of, in het geval van de EU, elk land dicteren hoeveel immigranten ze moeten toelaten, huisvesten, financieel ondersteunen, enz. Ik vraag het maar.

Ik denk dat het problematisch wordt als er een tsunami van immigranten is die zo'n stempel op een gemeenschap drukt dat de oorspronkelijke cultuur, de oorspronkelijke identiteit dreigt te verdwijnen. Immigranten die asiel zoeken, maar ook betere economische vooruitzichten. Immigranten die werk, sociale zekerheid, gezondheidszorg, huisvesting en financiële hulp nodig hebben.

Credits: Unsplash; Auteur: JAVIER M;

Dit alles afzonderlijk en gecombineerd kan leiden tot onrechtvaardigheid tegenover de bevolking van het land waar de immigranten terechtkomen, wat een ander schrijnend probleem is. Als immigranten voorrang krijgen bij huisvesting, banen en financiële hulp, denk ik dat wij, dat wil zeggen de autoriteiten, in feite de fundamentele mensenrechten van onze eigen bevolking schenden.

Maar omdat de EU lijkt te dicteren wat individuele EU-landen mogen doen, blijven immigranten binnenkomen, daartoe aangemoedigd door allerlei EU-regels. Manoeuvreren tussen de rechten van de eigen bevolking en de rechten van immigranten is moeilijk, dat snap ik, vooral als ideologie en religie een grote rol spelen.

Toch ben ik nog steeds van mening dat landen eerst voor hun eigen mensen moeten vechten voordat ze voor de immigranten vechten. Tenminste de economische immigranten. Laat degenen die hun toevlucht zoeken tot tirannie komen, maar houd de anderen buiten totdat de economische situatie van onze eigen burgers het toelaat.