W opublikowanym niedawno w czasopiśmie „Chelonian Conservation and Biology” artykule naukowym pt. „Rehabilitacja dorosłego żółwia skórzastego (Dermochelys coriacea) po zaplątaniu się w narzędzia połowowe: studium przypadku z południowej Portugalii”, opublikowane niedawno w czasopiśmie „Chelonian Conservation and Biology”, dokumentuje wyjątkowy przypadek żółwia skórzastego uratowanego u wybrzeży Algarve, dzięki czemu interwencja ta stała się cennym wkładem w wiedzę naukową na temat tego gatunku.

Badanie dotyczy Quinas, dorosłego żółwia skórzastego o wadze około 300 kilogramów, który został znaleziony zaplątany w narzędzia połowowe w czerwcu 2019 roku i przewieziony do ośrodka Zoomarine Algarvew Porto d’Abrigo. Przez 48 dni multidyscyplinarny zespół codziennie monitorował postępy kliniczne i behawioralne zwierzęcia, nieustannie dostosowując opiekę do jego konkretnych potrzeb i obserwowanych reakcji.

Ochrona środowiska morskiego

Jako że jest to gatunek wędrowny, przyzwyczajony do życia na otwartym oceanie, wszystkie decyzje podejmowano ostrożnie, w oparciu o ciągłą obserwację zwierzęcia oraz stały kontakt z międzynarodowymi specjalistami zajmującymi się ochroną żółwi morskich.

„Zostaliśmy poproszeni o pomoc zwierzęciu znajdującemu się w absolutnie wyjątkowej sytuacji. I właśnie to zrobiliśmy. Od pierwszego dnia każda decyzja była dostosowywana do zmian stanu klinicznego i zachowania Quinas, zawsze w porozumieniu z międzynarodowymi specjalistami” – mówi João Neves, dyrektor ds. ochrony przyrody w Zoomarine.

Celem publikacji naukowej jest rygorystyczne udokumentowanie całego procesu, przedstawienie wyzwań, wprowadzonych dostosowań oraz wniosków wyciągniętych podczas interwencji.

Po 48 dniach rehabilitacji Quinas został wyposażony w nadajnik satelitarny i wypuszczony z powrotem do oceanu. W ciągu kolejnych 20 dni żółw pokonał 1 283 kilometrów w kierunku Wysp Kanaryjskich, średnio około 64 kilometrów dziennie. Według badania podróż ta wykazała normalne zachowania migracyjne, co dowodzi, że interwencja nie wpłynęła negatywnie na zdolność zwierzęcia do powrotu do swojego naturalnego środowiska.

Autorzy podkreślają znaczenie dostosowań wprowadzonych w ośrodkach, monitorowania klinicznego i behawioralnego oraz śledzenia satelitarnego po wypuszczeniu zwierzęcia.

W związku z tym przypadek ten dostarcza cennych informacji, które mogą pomóc przyszłym zespołom stojącym przed koniecznością rehabilitacji osobników tego gatunku.

Naturalne środowisko

Doświadczenie zdobyte podczas pracy z Quinasem przyczynia się obecnie do realizacji najnowszego przypadku rehabilitacji w Porto d’Abrigo – Molly. Molly, dorosły żółw karetta (Caretta caretta) o wadze około 120 kilogramów, pochodzi z akwarium Dingle Oceanworld w Irlandii i obecnie przechodzi rehabilitację oraz jest monitorowana z myślą o jej ostatecznym powrocie do morza.

Ten sam zespół prowadzi ten proces, stosując technikę wykorzystaną w przypadku Quinasa, opierając się na wiedzy i doświadczeniu zdobytych podczas tamtej interwencji.

Założone w 2002 roku Porto d’Abrigo było pierwszym ośrodkiem rehabilitacji gatunków morskich w Portugalii. We współpracy z Instytutem Ochrony Przyrody i Lasów (ICNF) do 2025 roku przeprowadził ponad 742 interwencje.

Działalność ta obejmuje 294 przypadki zakończone pozytywnym wynikiem działań w terenie – w tym sytuacje pomocy bez przyjmowania zwierząt do ośrodka oraz przypadki wyrzucenia na brzeg – a także przyjęcie 448 zwierząt do rehabilitacji, z których wiele z powodzeniem powróciło do swojego naturalnego środowiska.