Czy sosny z regionu Algarve mogą pomóc w zapobieganiu pożarom lasów?

W regionie Algarve znajduje się ponad 42 000 hektarów lasów sosny pinowej, jednak wiele z tych drzew wydaje niewiele szyszek, co sprawia, że właściciele gruntów osiągają niewielkie zyski.

in · 26 paź 2026, 18:03 · 0 Uwagi

Obecnie ta stara praktyka może otworzyć nowe możliwości.

Zbieranie żywicy z sosen, proces znany jako pozyskiwanie żywicy, jest obecnie badane jako sposób na generowanie dochodów z lasów regionu, a jednocześnie potencjalnie przyczynia się do zmniejszenia ryzyka pożarów lasów.

Pomysł ten został zaprezentowany podczas warsztatów w Marmelete w gminie Monchique, które odbyły się 8 października i zostały zorganizowane przez stowarzyszenia leśne ASPAFLOBAL oraz Resipinus w ramach projektu RN21.

Wydarzenie zgromadziło właścicieli lasów, przedstawicieli biznesu oraz specjalistów z dziedziny leśnictwa, którzy wspólnie przyglądali się nowym technikom pozyskiwania żywicy bez niepotrzebnego uszkadzania drzew.

Żywica sosnowa ma zaskakująco szeroki zakres zastosowań. Po przetworzeniu może być wykorzystywana w farbach, klejach, środkach czyszczących, a nawet w produktach takich jak kalafonia do smyczków skrzypcowych.

Jednak pomimo swojej wartości handlowej Portugalia importuje obecnie prawie 90% żywicy potrzebnej krajowemu przemysłowi, jak podaje ASPAFLOBAL.

Tradycyjnie żywicę pozyskiwano z sosny nadmorskiej, ale naukowcy badają obecnie, czy rozległe lasy sosny pinowej w regionie Algarve mogłyby stanowić podobną szansę.

Wiele z tych drzew zostało posadzonych w latach 90. i nigdy nie wydało znaczących ilości orzeszków piniowych.

Jeśli pozyskiwanie żywicy okaże się opłacalne z komercyjnego punktu widzenia, może to dać właścicielom gruntów kolejny powód do dbania o swoje lasy.

W tym miejscu pojawia się kwestia zapobiegania pożarom lasów.

Lasy, które generują dochód, mają większe szanse na regularną opiekę, w tym na usuwanie nadmiaru roślinności i utrzymywanie dostępu do terenu.

Stowarzyszenia uważają, że mogłoby to pomóc w zmniejszeniu ilości materiałów palnych na obszarach leśnych oraz zwiększyć aktywność człowieka w miejscach, które w przeciwnym razie byłyby zaniedbane.

Jest jednak jeszcze wiele do zrobienia.

Przedstawione techniki znajdują się na wczesnym etapie rozwoju, a naukowcy muszą jeszcze ustalić, ile pieniędzy właściciele gruntów mogliby realistycznie zarobić na żywicy sosny pinowej. Należy również zająć się wymogami technicznymi i prawnymi.

Na razie jest to interesująca możliwość: przekształcenie niedostatecznie wykorzystywanych zasobów naturalnych w coś wartościowego, dając jednocześnie właścicielom gruntów w regionie Algarve kolejną zachętę do dbania o swoje lasy.