Op 17 maart, als de wereld groen kleurt, is het de moeite waard om naar het zuiden te kijken, naar het Iberisch schiereiland, waar de wortels van het Keltisch christelijk geloof nog steeds diep wortelen.

Patrick werd geboren in Romeins Brittannië en werd de architect van het "Keltische" christendom. In tegenstelling tot de rigide structuren van het continentale Rome was dit geloof ritmisch, mystiek en diep verbonden met de natuur, een geest die gedeeld werd door de oude Gallaeci-stammen die ooit het land bewoonden van de rivier de Douro in Portugal tot aan de Cantabrische Zee.

De verbondenheid is niet alleen spiritueel, maar ook hoorbaar. Als je door de historische straten van Santiago de Compostela of langs de rivier in Porto loopt, hoor je misschien het onmiskenbare gedreun van de doedelzak. In Galicië en Portugal is de gaita (doedelzak) de ziel van de traditionele muziek, een directe link naar de "Castro-cultuur" uit de ijzertijd van de regio, met zijn heuvelforten en steencirkels die vergelijkbaar zijn met die in Ierland.

Eeuwenlang heeft de Portugese Weg als brug tussen deze culturen gediend. Pelgrims die vanuit Portugal naar het heiligdom van Sint Jakobus in Santiago de Compostela trekken, passeren een landschap dat St. Patrick opmerkelijk vertrouwd zou hebben gevonden: groene, door regen bedekte heuvels, Romaanse stenen kerken en een gedeelde devotie voor het "eiland der heiligen".

Waar je ook viert, de boodschap van St. Patrick's Day blijft universeel: een viering van veerkracht, geloof en de duurzame banden van de Atlantische Keltische wereld.

Christus Koning Anglicaanse Kerk Algarve