We begrepen de noodzaak om ons terug te trekken uit mentale denkbeelden en ons meer af te stemmen op de stroom van de natuur, vooral als er onbedoelde druk van binnen ontstaat die ons dwingt om te ontwaken tot ons diepere zelf - om ons te laten bloeien, als een bloesemknop in de lente. En we negeren de ingevingen op eigen risico. Dit betekent dat we moeten werken aan het loslaten van alle concepten en conditioneringen van onze opvoeding, en ook van de conditioneringen waar we in onze huidige levensstijl kritiekloos in zijn vervallen. We hebben onderzocht of ik en 'mijn denkgeest' intrinsiek bij elkaar betrokken zijn of eigenlijk afzonderlijke entiteiten zijn.

Dit gedeelte kan je wat moeite kosten om te begrijpen. Maar het onderzoek is de moeite waard.

Rijk van de Geest

Elke nacht treden we binnen in een staat van mentaal niet-bestaan zonder kennis van bestaan.

En toch lijkt men er elke ochtend weer uit te ontwaken. Bij uitbreiding, kan er dan zoiets bestaan als de dood? Want alles in het rijk van de Geest heeft zijn analogie in de wereld van de 'materie'. Evenzo weerspiegelt alles in de wereld van de materie een aspect van de subtiele werking van de Geest. De nachtelijke slaap is de nachtelijke dood van het individu.

En elke nacht is een repetitie voor onze eigen uiteindelijke opname in het Absolute.

Toch zijn we niet bang om die nachtelijke 'niet-bestaande' toestand binnen te gaan, die ons zo beangstigt in de gedachte aan de dood. Integendeel, het is de grootste gelukzaligheid voor ons. We willen er maar al te graag in ontsnappen nadat we ongeveer zestien uur wakker zijn geweest in deze wereld van het dagelijks werk. Waarom is dat zo? Zoals de wijzen beweren, gaan we met het oplossen van het denken het 'Bewustzijn van het Zelf' (of Godbewustzijn) binnen, van waaruit we tot zelfbewustzijn, of bewustzijn van bestaan, zijn gekomen. We zijn ons alleen bewust in het heden vanwege het 'ontwaken' uit die ruimte. Maar deze toestand waarin we ontwaken is gelijk aan een droom over levend zijn, vergeleken met de vitale werkelijkheid van die oorspronkelijke staat.

In diepe slaap keren we terug naar die toestand, maar zonder bewust bewustzijn.

Het is echter mogelijk om je bewust te zijn van die ruimte.

Gelukzalige gedachteloosheid

Er komt een periode waarin al het onwerkelijke en boven elkaar geplaatste mentale geklets van de waak- en droomwereld eindelijk tot stilstand komt. In deze 'nacht van de geest' verblijven we gelukzalig voor een korte tijd in onze ware toestand als het substraat van het bestaan. En in de slaap is dit korte contact met onze ware natuur de enige ervaring van de dag die ons vult met voldoende mentale kracht om door te gaan met nog eens zestien tot twintig uur van wat soms absoluut hels non-stop denken kan zijn. Zelfs een paar minuten van die gelukzalige gedachteloosheid elke nacht is genoeg om ons op te laden.

Als we de toegang tot die toestand ontzegd zou worden door een paar dagen op het niveau van de oppervlakteslaap te blijven, dan zouden we al snel fysiek ongecoördineerd en mentaal gedesoriënteerd raken tot op het punt van waanzin. Daarom is de diepe slaaptoestand of het nachtelijk binnentreden in het Zelf een vitale noodzaak - tenminste voor degenen onder ons die geen 'moeiteloos bewustzijn' ervaren in meditatie.

Het is frustrerend om te beseffen dat we elke nacht moeiteloos binnengaan in een gelijkenis van de sat-chit-ananda samadhi [of Ultiem Superbewustzijn] staat, maar met gesluierd bewustzijn. Net als de bloemen en bomen die zich ontvouwen in de stroom van universeel bewustzijn, zijn we ons er niet van bewust. We kunnen alleen het 'bestaan'-gedeelte van die toestand afleiden, omdat het geest-lichaam-ego complex dat we onszelf voorhouden te zijn, nog steeds lijkt te bestaan bij het ontwaken, maar de 'bewustzijns- en gelukzaligheidservaring' ontbreekt volledig. Maar zelfs in de vergeetachtige onwetendheid van die nachtelijke gebeurtenis worden we verkwikt en verfrist.

Als we die toestand zouden kunnen ervaren terwijl we bij bewustzijn en alert blijven, hoeveel krachtiger zou het dan zijn? Is het mogelijk?

Credits: Bijgeleverde afbeelding; Auteur: Muz Murray;

Goddelijke staat

Het is niet alleen mogelijk, maar het is de ultieme vreugde van de vreugden die de mystici door de eeuwen heen tot uitdrukking hebben gebracht, die die goddelijke staat zijn binnengegaan door de beoefening van meditatie of onderzoek naar het Zelf. Wat zij hebben gedaan, kan iedereen doen. Dat is de bewering van allen die ooit de realisatie van het Zelf hebben bereikt. En hun methoden zijn gedurende ontelbare eeuwen verfijnd en geperfectioneerd voor het oplossen van het gevoel van ego en de grillen van de geest.

Als we het grootste deel van ons leven onze geest misbruikt hebben, kunnen we niet verwachten dat onze beoefening onmiddellijk resultaat oplevert. Maar zachte en volhardende inspanningen zullen uiteindelijk vruchten afwerpen, op voorwaarde natuurlijk dat je de vluchtige geest voortdurend weerhoudt om uit te vlinderen in de waanideeën van de wereld.

Zoals de wijze Bhagavan zegt: "Hoewel alle geschriften het gezegd hebben, en hoewel we het dagelijks horen van de groten en zelfs van onze goeroe, zijn we nooit stil maar dwalen we af in de wereld van Maya en zintuiglijke objecten. Daarom is bewuste, weloverwogen inspanning nodig om die moeiteloze staat van stilte te bereiken. Nu [in de vroege stadia van ontwikkeling] is het onmogelijk voor je om zonder inspanning te zijn. Wanneer je dieper gaat, is het onmogelijk voor je om inspanning te leveren."*

* Maya is de versluierende macht over de geest, die de illusie van de wereld doet verschijnen als 'werkelijkheid', waardoor de indruk wordt gewekt iets te zijn dat verschilt van de Alomtegenwoordigheid.

Uit: De Zoektocht Delen: Openbaringen van een Maverick Mysticus

Te vinden op www.amazon.co.uk / of voor gemakkelijke verzendkosten:

www.amazon.es

Website: www.muzmurray.org