De Basilica da Estrela is veel meer dan een meesterwerk van steen; het is een gematerialiseerd monument voor de toewijding van een moeder en de ambitie van een koningin. Koningin Maria I, de eerste onbetwiste koningin van Portugal, beloofde dit heiligdom te bouwen als ze een mannelijke troonopvolger zou krijgen. Na de geboorte van José, prins van Brazilië, begon de bouw in 1779. Het is werkelijk fascinerend om te bedenken dat dit de eerste grote kerk was die in Lissabon werd gebouwd na de verwoestende aardbeving van 1755, waarmee een periode van architectonische wedergeboorte en koninklijke veerkracht werd ingeluid.

Tragisch genoeg overleed de prins aan de pokken voordat de basiliek in 1790 klaar was, wat een gevoel van "saudade" gaf aan de grote zalen. De koningin zelf rust hier nu, waardoor het het enige koninklijke pantheon van de Braganza dynastie is dat zich buiten een klooster bevindt. Van de ingewikkelde kerststal tot het enorme, veelkleurige marmeren interieur, elk detail vertelt verhalen van het 18e-eeuwse hof. Binnen de lichtgevende muren staan is stilstaan bij het fragiele kruispunt van koninklijke macht en menselijk verdriet. Het blijft een essentieel hoofdstuk in de geschiedenis van Lissabon. Het is een echt herkenningspunt van de omgeving geworden.