Het wetenschappelijke onderzoek ‘Herstel van een volwassen lederschildpad (Dermochelys coriacea) na verstrikking in vistuig: een casestudie uit Zuid-Portugal’, onlangs gepubliceerd in Chelonian Conservation and Biology, documenteert het unieke geval van een lederschildpad die voor de kust van de Algarve werd gered, waardoor een reddingsactie uitgroeide tot een waardevolle bijdrage aan de wetenschappelijke kennis over deze soort.

Het onderzoek volgt Quinas, een volwassen lederschildpad met een gewicht van ongeveer 300 kilogram, die in juni 2019 verstrikt in vistuig werd aangetroffen en naar Porto d’Abrigo van Zoomarine Algarvewerd gebracht. Gedurende 48 dagen volgde een multidisciplinair team dagelijks de klinische en gedragsmatige vooruitgang van het dier, waarbij de zorg voortdurend werd aangepast aan de specifieke behoeften en waargenomen reacties van de schildpad.

Bescherming van de zee

Aangezien het om een migrerende soort gaat die gewend is te leven in de open oceaan, werden alle beslissingen zorgvuldig genomen, op basis van voortdurende observatie van het dier en continu contact met internationale specialisten die zich inzetten voor het behoud van zeeschildpadden.

„We werden ingeschakeld om een dier in een absoluut uitzonderlijke situatie te helpen. En dat is wat we hebben gedaan. Vanaf de allereerste dag werd elke beslissing afgestemd op de klinische en gedragsontwikkeling van Quinas, altijd in samenwerking met internationale specialisten”, zegt João Neves, directeur Natuurbehoud bij Zoomarine.

De wetenschappelijke publicatie heeft tot doel het gehele proces nauwkeurig te documenteren en de uitdagingen, de doorgevoerde aanpassingen en de lessen die tijdens de interventie zijn geleerd, te delen.

Na 48 dagen revalidatie werd Quinas voorzien van een satellietzender en teruggebracht naar de oceaan. In de daaropvolgende 20 dagen legde de schildpad 1.283 kilometer af in de richting van de Canarische Eilanden, met een gemiddelde van ongeveer 64 kilometer per dag. Volgens de studie vertoonde deze reis normaal migratiegedrag, wat aantoont dat de ingreep het vermogen van het dier om terug te keren naar zijn natuurlijke leefgebied niet had aangetast.

De auteurs benadrukken het belang van de aanpassingen aan de faciliteiten, de klinische en gedragsmatige monitoring en de satellietvolging na de vrijlating.

Daarom biedt dit geval waardevolle informatie ter ondersteuning van toekomstige teams die te maken krijgen met de noodzaak om exemplaren van deze soort te rehabiliteren.

Natuurlijke leefomgeving

De ervaring die met Quinas is opgedaan, draagt nu bij aan de meest recente rehabilitatiecase van Porto d’Abrigo: Molly. Molly, een volwassen onechte karetschildpad (Caretta caretta) met een gewicht van ongeveer 120 kilogram, is afkomstig uit het Dingle Oceanworld Aquarium in Ierland en ondergaat momenteel revalidatie en wordt gemonitord met het oog op haar uiteindelijke terugkeer naar zee.

Hetzelfde team voert het proces uit met behulp van de techniek die bij Quinas is toegepast, voortbouwend op de kennis en ervaring die bij die interventie is opgedaan.

Porto d’Abrigo, opgericht in 2002, was het eerste revalidatiecentrum voor zeedieren in Portugal. In samenwerking met het Instituut voor Natuurbehoud en Bossen (ICNF) had het centrum tegen 2025 meer dan 742 interventies uitgevoerd.

Dit werk omvat 294 gevallen die tot een positief resultaat in het veld hebben geleid — waaronder situaties waarbij hulp werd geboden zonder opname en strandingen — evenals de opname van 448 dieren voor rehabilitatie, waarvan er vele met succes zijn teruggebracht naar hun natuurlijke leefgebied.