In 2026 gaf hij een overtuigend antwoord op die vraag. De Duitse ster heeft officieel de nummer 1-positie op de wereldranglijst aan het einde van het jaar veiliggesteld. Daarmee is hij de eerste Duitser die deze eer te beurt valt en sluit hij ongetwijfeld het beste seizoen uit zijn carrière af. Na het grootste deel van het afgelopen decennium in de buurt van de top van de sport te hebben geschommeld zonder op de allerbelangrijkste momenten echt door te breken, heeft Zverev zich eindelijk getransformeerd van een eeuwige uitdager tot de speler die door iedereen wordt achtervolgd.

Wat deze prestatie bijzonder opmerkelijk maakt, is de manier waarop hij deze heeft behaald. De basis voor Zverevs opmars werd gelegd tijdens de Grand Slam-toernooien. Hij veroverde eindelijk zijn eerste grote titel op Roland Garros, waarmee hij een einde maakte aan jaren van frustratie en net-niet-overwinningen. In plaats van genoegen te nemen met die doorbraak, bereikte hij vervolgens de finale op Wimbledon, waarna hij Flushing Meadows veroverde en de US Open won, zijn tweede Grand Slam-titel van het seizoen.

Grand Slams

Drie Grand Slam-finales in één seizoen. Twee Grand Slam-trofeeën. En nu de nummer 1-positie op de wereldranglijst. Die combinatie plaatst 2026 in de buurt van de allerbeste seizoenen die een speler in het moderne tijdperk heeft neergezet.

Misschien wel het meest indrukwekkende aspect van Zverevs reis is zijn veerkracht geweest. Jarenlang droeg hij de last van pijnlijke nederlagen op de grootste podia van het tennis. De nederlaag tegen Dominic Thiem in de finale van de US Open 2020 leek zijn carrière te gaan bepalen. Latere teleurstellingen wakkerden het verhaal alleen maar aan dat hij op de een of andere manier het laatste stukje miste dat nodig was om een echte kampioen te worden.

In plaats van zich door die tegenslagen te laten overweldigen, gebruikte Zverev ze als motivatie. Toen hij dit seizoen de baan betrad, zag hij er anders uit. Rustiger. Zelfverzekerder. Zekerder van zijn vermogen om de wedstrijden te winnen die hem voorheen ontglipten.

Dat zelfvertrouwen was duidelijk zichtbaar tijdens de US Open, waar hij Ben Shelton in vier sets versloeg en zo zijn eerste titel in New York veroverde. De overwinning was meer dan zomaar een trofee. Het was een symbool van hoe ver hij is gekomen als sporter en als persoon.

Overgangsperiode

Ook het moment waarop zijn opmars plaatsvindt, is fascinerend. Het herentennis bevindt zich midden in een overgangsperiode. De dominantie van de zogenaamde „Grote Drie“ behoort tot het verleden, terwijl sterren als Carlos Alcaraz en Jannik Sinner zich blijven profileren als de toekomst van de sport. Toch heeft Zverev in 2026, door te profiteren van blessures of slechte voorbereiding bij die twee, zich boven de rest weten te verheffen.

Op 29-jarige leeftijd wordt hij niet langer gezien als een opkomend talent. Hij is een volwaardige kampioen die de mogelijk meest productieve periode van zijn carrière ingaat. De voor de hand liggende vraag is nu: wat volgt er daarna?

Het winnen van een eerste Grand Slam is vaak de moeilijkste stap. Het winnen van meerdere Grand Slams en het afsluiten van een seizoen als nummer 1 van de wereld wijst erop dat Zverev niet langer op zoek is naar erkenning.

De uitdaging voor de toekomst zal zijn om dat niveau vast te houden. Bij elk toernooi vanaf nu zal hij aankomen als de man die verslagen moet worden. Tegenstanders zullen zich specifiek op hem voorbereiden. De verwachtingen zullen stijgen. De druk die vroeger op anderen rustte, rust nu volledig op zijn schouders.

Maar op basis van alles wat we dit seizoen hebben gezien, lijkt Zverev klaar voor die verantwoordelijkheid.

Stel The Portugal News in als uw voorkeursbron voor nieuws op Google

GoogleToevoegen als voorkeursbron op Google