Z najnowszej analizy Banku Portugalii wynika, że w 2025 r. krajowa płaca minimalna osiągnęła poziom 91% mediany wynagrodzeń, co oznacza różnicę poniżej 90 euro między tymi dwiema wartościami.

Mediana wynagrodzenia, czyli punkt, w którym połowa pracowników zarabia więcej, a połowa mniej, wyniosła w 2025 r. 958,80 euro, podczas gdy płaca minimalna wzrosła do 870 euro w wyniku podwyżki o 6,1%.

W ciągu ostatniej dekady płaca minimalna w Portugalii rosła generalnie szybciej niż typowe zarobki, stopniowo zmniejszając różnicę między pracownikami o niższych zarobkach a środkiem skali płac.

Według danych przytoczonych przez Bank Portugalii stosunek płacy minimalnej do mediany wynagrodzenia wzrósł z 87% w 2019 r. do 91% w bieżącym roku.

Tendencja ta przyczyniła się do znacznego zmniejszenia nierówności płacowych. Bank centralny zauważył, że w ciągu ostatnich 15 lat w Portugalii nastąpiło wyraźne zmniejszenie różnicy między najlepiej i najgorzej zarabiającymi w kraju.

Dane pokazują, że różnica między 10% najlepiej zarabiających a 10% najgorzej zarabiających znacznie się zmniejszyła od 2010 r., co pomogło umieścić Portugalię wśród krajów strefy euro o najniższym poziomie nierówności płacowych.

Jednak Bank Portugalii zwrócił również uwagę na potencjalne wyzwania związane z coraz bardziej spłaszczoną strukturą płac.

Chociaż wyższe płace minimalne mogą poprawić standard życia i spójność społeczną, bank ostrzegł, że zmniejszenie różnicy między wynagrodzeniem na poziomie podstawowym a medianą zarobków może budzić wątpliwości dotyczące rozwoju kariery, motywacji i długoterminowego wzrostu wydajności.

Raport sugeruje, że decydenci będą musieli zrównoważyć wysiłki na rzecz poprawy wynagrodzeń środkami wspierającymi rozwój umiejętności, innowacje i konkurencyjność gospodarczą.

Portugalia odnotowuje już jeden z najwyższych w strefie euro wskaźników stosunku płacy minimalnej do mediany wynagrodzeń, co odzwierciedla strategię kraju polegającą na stopniowym zwiększaniu niższych dochodów przy jednoczesnym dążeniu do zmniejszenia dysproporcji na rynku pracy.

Debata koncentruje się obecnie na tym, jak dalej podnosić standard życia, jednocześnie wspierając wzrost wydajności, który może przyczynić się do zrównoważonego wzrostu płac we wszystkich sektorach gospodarki.