Pałac Narodowy w Sintrze, którego historia sięga X-wiecznej okupacji mauretańskiej, stanowi namacalną kronikę zmieniających się imperiów.

Znana pierwotnie jako Palácio do Chão, ta strategiczna islamska twierdza została zdobyta przez pierwszego króla Portugalii, Afonso Henriquesa, w 1147 roku.

Jednak najbardziej przełomowa przemiana historyczna pałacu miała miejsce w 1413 roku, kiedy to król João I rozpoczął monumentalną, trwającą dekadę przebudowę, która na zawsze zmieniła panoramę miasta.

Absolutnym sercem tej średniowiecznej przebudowy było powstanie dwóch bliźniaczych, stożkowych kominów kuchennych o wysokości 33 metrów.

Te kolosalne, puste w środku iglice nie były jedynie elementami konstrukcyjnymi, lecz stanowiły głębokie wyraz królewskiej gościnności; zaprojektowano je tak, by odprowadzać ogromne ilości ciepła i dymu powstające podczas pieczenia całych wołów na wystawne bankiety dyplomatyczne dworu.

Kominy te, które przetrwały katastrofalne trzęsienie ziemi z 1755 roku, przez wieki funkcjonowały jako namacalny dowód królewskiej rozrzutności i logistyki. Obecnie stały się one symbolem Sintry, pojawiając się nawet w herbie miasta.