Wat we bij ons dragen

Terwijl ik deze woorden schrijf, rust mijn hand op het blauwe leer van een antieke Indiase schrijftafel. Ik kocht hem vele jaren geleden in Penang, Maleisië, simpelweg omdat ik hem mooi vond.

Op het eiland dat bekendstaat als de Parel van het Oosten, met uitzicht op de glinsterende blauwe golven van de Selat Utara tussen Penang en het vasteland, schreef ik een groot deel van *The Red Silk Dress* terwijl ik hier aan dit bureau zat, vroeg in de ochtend, voordat de wereld ontwaakte. Tegenwoordig staat dezelfde tafel in mijn huis in Portugal. Vanuit mijn raam kan ik de rivier de Taag niet zien, maar net buiten mijn deur ligt de grote monding ervan, de Mar da Palha, de Strozee.

Van de Parel van het Oosten naar de Strozee. De tafel heeft een reis gemaakt. Ik heb gereisd. En geen van ons beiden is er helemaal onveranderd uitgekomen.

Mijn band met schoonheid is in die jaren in Azië verdiept, vrijwel tegelijkertijd met het ontstaan van een ander verlangen dat ik niet langer kon negeren: ik wilde romanschrijfster worden. Ik had altijd al waardering gehad voor mooie dingen, maar dit was anders. Ik werd steeds gevoeliger voor de ruimtes om me heen, voor licht, textuur, kleur, geur, geluid, oude gebouwen en voorwerpen die een geschiedenis met zich meedroegen die ik me alleen maar kon voorstellen.

Ergens onderweg ontdekte ik *Sensual Home* van de Britse ontwerpster Ilse Crawford. Ik kan me niet herinneren waar ik mijn exemplaar vond, maar ik weet nog wel waar ik het bewaarde. Naast me, in mijn schrijfhoek.

Op die stille vroege ochtenden ging ik mijn schrijfkamer binnen, las ik, dacht ik na en schreef ik. Crawfords ideeën over de relatie tussen onze fysieke omgeving en ons innerlijke leven fascineerden me; Penang leek deze ideeën te belichamen.

Al lang voordat we daar woonden, voelde ik me aangetrokken tot het eiland. Ik hield van de oude winkelhuizen van George Town, de indigo-kleurige muren van de Blue Mansion, de tijdloze elegantie van het Eastern & Oriental Hotel, het eten, de zee, de hitte en de buitengewone verstrengeling van culturen.

Ik bezocht het George Town Literary Festival en luisterde naar schrijvers zoals Tan Twan Eng, auteur van *The Gift of Rain* en *The Garden of Evening Mists*. De mogelijkheid van een literair leven leek daar op de een of andere manier dichterbij.

Uiteindelijk vestigden mijn man en ik ons in Penang, en begon ik serieus te schrijven.

Ik schreef aan mijn blauwleren tafel, maar ook in cafés en prachtige boetiekhotels, liefdevol gerestaureerd. Bepaalde ruimtes leken de kwaliteit van mijn aandacht te beïnvloeden. Ze zorgden ervoor dat ik meer opmerkte, meer voelde, meer verbeeldde.

Terugkijkend vraag ik me af of Penang me niet gewoon een plek gaf om te schrijven. Misschien hielp het me om de schrijfster te worden die ik zo graag wilde zijn.

Jaren later herken ik diezelfde relatie tussen plek, voorwerpen en identiteit in mijn eigen schrijven.

Er is een moment in *The Red Silk Dress* waarop Claudette in haar huis rondkijkt naar de meubels die zij en haar man tijdens hun reizen hebben verzameld: een gouden fluwelen chaise longue uit Parijs, een Balinees teakhouten bed en een art-decokast uit Myanmar.

Ze koesterde deze voorwerpen vanwege hun schoonheid en wat ze vertegenwoordigden toen ze ze kocht. Maar nu stelt ze haar eigen identiteit en afkomst ter discussie en begint ze ze met andere ogen te bekijken.

“Ze hadden een eigen leven. Het was alsof ze haar uitnodigden om ze te begrijpen, ze te leren kennen, hun verhaal te ontdekken, en door hun verhaal te kennen zou ze haar eigen verhaal begrijpen.”

Toen ik die woorden schreef, dacht ik niet bewust na over onderzoek. Toch merk ik dat ik vandaag iets doe dat daar opmerkelijk veel op lijkt.

Waar in India is mijn schrijftafel gemaakt? Wie was de vorige eigenaar? Wie heeft dit blauwe leer nog meer aangeraakt? Wat is hier geschreven voordat ik mijn eigen verhalen begon te schrijven?

En dan keert het onderzoek onvermijdelijk naar binnen.

Misschien zijn onze huizen wel autobiografieën die we zonder woorden schrijven.

Voor degenen onder ons die naar een ander land zijn verhuisd, krijgt dit een extra dimensie. We komen niet met lege handen aan. We nemen schilderijen, foto’s, boeken, meubels, stoffen en voorwerpen mee die we elders hebben verzameld. Maar we nemen ook dingen mee die niet in dozen kunnen worden verpakt: herinneringen, smaken, relaties, rituelen, verlangens en eerdere versies van onszelf.

We plaatsen ze in nieuwe kamers, onder ander licht, en er verandert iets.

Misschien gaat het bij het creëren van een thuis niet alleen om onszelf te omringen met mooie dingen. Het gaat erom aandacht te schenken aan wat we meenemen, wat we achterlaten en wat we uitnodigen in het leven dat we nu aan het creëren zijn.

Onze ruimtes vertellen ons iets over wie we zijn geweest. Als we nieuwsgierig genoeg worden, kunnen ze ons misschien ook helpen te onderzoeken wie we aan het worden zijn.

Dit is een van de ideeën die ik via Red Silk verken: ruimtes creëren voor schoonheid, gesprekken, creativiteit en onderzoek. Dit najaar start ik met ‘The Red Silk Thread’, een nieuwe briefwisseling voor mensen die bewuster willen kijken naar hoe ze leven.

Veel van die brieven zullen, denk ik, hier worden geschreven.

Aan een antieke Indiase schrijftafel die ik in Penang heb gekocht, simpelweg omdat ik hem mooi vond.

Wat is er met jou mee gereisd? En wat zou het je in je oor willen fluisteren?

Sluit je aan bij The Red Silk Thread

Als deze column iets bij je heeft losgemaakt, nodig ik je uit om The Red Silk Thread te ontdekken, een besloten correspondentie voor bedachtzame mensen die door verandering navigeren, de wereld willen begrijpen en met meer aandacht, creativiteit en levendigheid willen leven.

Je kunt ook The Red Silk Dress, Red Silk Salons en meer ontdekken op: www.theredsilkdress.com

Credits:

Natalie Turner aan de rivier de Taag, vlakbij haar huis in Portugal.

Natalies antieke Indiase schrijftafel, gekocht in Penang, Maleisië, waar ze een groot deel van *The Red Silk Dress* schreef.

Stel The Portugal News in als uw voorkeursbron voor nieuws op Google

Toevoegen als voorkeursbron op Google