Het windpark Barão de São João, in de buurt van Lagos, vormt een bijzondere uitdaging voor deze vogels. Hoe kun je hernieuwbare elektriciteit opwekken zonder trekvogels in gevaar te brengen?
Het antwoord blijkt verrassend eenvoudig te zijn. Wanneer de vogels naderen, stoppen de turbines.
Een monitoringsysteem dat radartechnologie combineert met menselijke waarnemers registreerde gedurende vijf opeenvolgende herfsttrekseizoenen geen sterfgevallen onder zweefvogels als gevolg van botsingen met turbines, ondanks het feit dat er jaarlijks zo’n 5.000 vogels door het gebied trekken.
De bevindingen, oorspronkelijk gepubliceerd door onderzoekers onder leiding van Ricardo Tomé, hebben onlangs opnieuw internationale aandacht getrokken.
Het windpark ligt langs een van de belangrijkste trekroutes van Portugal, die door meer dan 30 soorten zweefvogels, waaronder roofvogels, wordt gebruikt.
Deze vogels zijn vaak afhankelijk van opstijgende warme lucht om met relatief weinig inspanning lange afstanden af te leggen. Maar hun vliegroutes brengen hen gevaarlijk dicht bij de draaiende bladen van windturbines.
Onderzoekers stelden vast dat 55% van de zweefvogels die het gebied doorkruisten, op hoogtes vlogen die gepaard gaan met een hoog risico op botsingen.
Om hen te beschermen heeft het windpark een systeem geïntroduceerd dat bekend staat als ‘Radar Assisted Shutdown on Demand’.
Waarnemers die rondom het terrein zijn gestationeerd, letten op naderende vogels, terwijl radar helpt bij het detecteren van bewegingen over grotere afstanden. Wanneer grote aantallen vogels migreren of wanneer bijzonder kwetsbare soorten worden gesignaleerd, kunnen de turbines tijdelijk worden uitgeschakeld.
In plaats van de elektriciteitsproductie gedurende het hele treurseizoen stil te leggen, stelt het systeem de exploitanten in staat om in te grijpen wanneer het risico het grootst is.
Een van de meest interessante bevindingen was hoe weinig invloed de uitschakelingen hadden op de werking van het windpark.
In het eerste jaar stonden de turbines ongeveer 105 uur stil. Naarmate het monitoringteam meer ervaring opdeed en uiteindelijk rechtstreekse toegang kreeg tot het besturingssysteem van de turbines, daalde dat cijfer tot ongeveer 15 uur per jaar.
Gedurende het hele onderzoek vertegenwoordigden de stilleggingsperiodes slechts 0,2% tot 1,2% van de equivalente jaarlijkse bedrijfsuren van het windpark.
De resultaten wijzen erop dat zorgvuldige monitoring een aanzienlijk verschil kan maken zonder dat windparken daardoor grote hoeveelheden elektriciteitsopbrengst hoeven op te offeren.
Het project in de Algarve heeft ook de aandacht getrokken van internationale natuurbeschermingsorganisaties.
De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) benadrukte de Portugese bevindingen in haar onderzoek naar hernieuwbare energie en biodiversiteit, waarbij werd opgemerkt dat er tijdens de eerste vijfjarige monitoringperiode geen sterfgevallen onder zweefvogels waren geregistreerd.
Zouden andere windparken dit voorbeeld kunnen volgen?
De Algarve is niet de enige plek waar deze aanpak veelbelovende resultaten heeft opgeleverd.
Uit onderzoek bij 20 windparken in Cádiz, in het zuiden van Spanje, bleek dat het selectief stilzetten van turbines het aantal sterfgevallen onder zweefvogels met ongeveer 62% verminderde, terwijl het aantal sterfgevallen onder vale gieren met bijna 93% daalde.
Het geschatte verlies aan elektriciteitsproductie bedroeg minder dan 0,51%.
Er zijn echter belangrijke beperkingen aan de Portugese bevindingen.
Het resultaat over vijf jaar geldt specifiek voor zweefvogels, de groep waarop het monitoringprogramma was gericht. Er bleken nog steeds andere vogelsoorten in botsing te komen met turbines.
Bij langduriger monitoring werden ook twee sterfgevallen onder zweefvogels geregistreerd tijdens het eerste decennium dat het windpark in bedrijf was, wat betekent dat de oorspronkelijke bevinding over de periode van vijf jaar niet mag worden geïnterpreteerd als een permanente afwezigheid van botsingen.
Niettemin biedt het onderzoek een praktisch voorbeeld van hoe windenergieprojecten zorgvuldiger kunnen worden beheerd op ecologisch kwetsbare locaties.
Voor de Algarve, waar trekvogels deel uitmaken van het natuurlijke erfgoed van de regio, is deze les bijzonder relevant. Het opwekken van schonere energie en het beschermen van de natuur hoeven niet altijd met elkaar in conflict te staan.








Follow us on social media