Józef urodził się w Leonissie w Królestwie Neapolu. Już jako chłopiec, a także jako student we wczesnej dorosłości, Józef wyróżniał się swoją energią i cnotliwością. Gdy zaproponowano mu małżeństwo z córką szlachcica, Józef odmówił i zamiast tego w 1573 roku wstąpił do zakonu kapucynów w swoim rodzinnym mieście. Unikając bezpiecznych kompromisów, przez które ludzie czasami podważają Ewangelię, Józef odmawiał sobie obfitych posiłków i wygodnego zakwaterowania, przygotowując się do święceń kapłańskich i życia poświęconego głoszeniu Słowa Bożego.


W 1587 roku udał się do Konstantynopola, aby opiekować się chrześcijańskimi niewolnikami pracującymi na galerach pod nadzorem tureckich panów. Został uwięziony za tę działalność i po zwolnieniu z więzienia ostrzeżono go, by nie wracał do niej. Zrobił to jednak i ponownie trafił do więzienia, a następnie został skazany na śmierć. Cudownie uwolniony, powrócił do Włoch, gdzie głosił kazania ubogim i godził skłócone rodziny, a także walczące ze sobą miasta, które od lat pozostawały w sporze. Został kanonizowany w 1745 roku.

Jego święto obchodzone jest 4 lutego.