Het station op de Blauwe Lijn werd in 1959 geopend. De architectuur is ontworpen door Falcão e Cunha, terwijl de beeldende kunst het werk is van schilderes Maria Keil, die het ontwerp later heeft vernieuwd.

Het station heeft twee grote atria die qua vormgeving enigszins van elkaar verschillen. In het zuidelijke atrium vormen de tegels non-figuratieve geometrische patronen, waarbij herhalende ruitvormige modules uitgroeien tot grotere abstracte vormen. In het noordelijke atrium zijn dezelfde elementen zo gegroepeerd dat ze bijna vage figuratieve vormen suggereren.

Bekijk hier de volledige video 👇👇👇


Voor reizigers zorgt dit ervoor dat Praça de Espanha meer aanvoelt als een subtiele ondergrondse galerie dan als een gewone vervoersruimte. De muren veranderen terwijl je loopt, waardoor het dagelijkse woon-werkverkeer iets levendiger en artistieker aanvoelt.

Ben je wel eens door Praça de Espanha gelopen? Is het driedimensionale ruiteneffect op de tegels je opgevallen toen je naar de muren keek?