Overheden, gemeenten, bedrijfsverenigingen en overheidsinstanties probeerden internationale bedrijven ervan te overtuigen dat Portugal een concurrerende bestemming was om fabrieken, dienstverleningscentra, technologische activiteiten of industriële projecten op te zetten. Vandaag de dag zien we, voor het eerst sinds lange tijd, een interessante verschuiving in dit verhaal.

Toen ik de recente verklaringen van de minister van Territoriale Cohesie las over de oprichting van nieuwe bedrijventerreinen naar het voorbeeld van het Sines-model, kreeg ik het gevoel dat we een nieuwe fase zijn ingegaan. Het probleem lijkt niet langer het gebrek aan interesse van investeerders te zijn. De uitdaging is nu om ervoor te zorgen dat het land klaar is om de investeringen die binnenkomen te ontvangen.

Het geval van Sines is waarschijnlijk het beste voorbeeld van deze transformatie. Wat jarenlang door sommigen werd gezien als een al te ambitieus project, is uitgegroeid tot een van de belangrijkste trekpleisters voor investeringen in Portugal. Tussen industriële, energie-, technologische en data-economieprojecten bedraagt het aangekondigde investeringsvolume al meer dan 25 miljard euro. Een indrukwekkend cijfer gezien de omvang van de Portugese economie.

Maar er is een detail dat aandacht verdient. Een grote investering brengt niet alleen fabrieken, datacentra of technologische infrastructuur met zich mee. Het brengt mensen. Het brengt gespecialiseerde werknemers. Het brengt gezinnen. Het brengt vraag naar huisvesting, scholen, gezondheidszorg, handel, diensten en mobiliteit. En juist hier wordt het debat interessanter.

Voor het eerst hoorden we overheidsfunctionarissen niet alleen spreken over de noodzaak om bedrijven aan te trekken, maar ook over de noodzaak om gemeenschappen te plannen die deze groei kunnen ondersteunen. En dit is een gesprek dat Portugal moet voeren.

De afgelopen jaren heb ik projecten op het gebied van energie, datacenters, technologische innovatie en internationale investeringen op de voet gevolgd. Eén conclusie lijkt steeds duidelijker te worden: de landen die zullen profiteren van de nieuwe economie zijn niet alleen de landen die investeringen kunnen aantrekken. Het zijn de landen die complete ecosystemen kunnen creëren waar bedrijven en mensen willen blijven.

Het besluit om het model van Sines in andere regio’s van het land te kopiëren, kan een historische kans betekenen. Niet alleen om meer investeringen aan te trekken, maar ook om nieuwe economische knooppunten te creëren buiten de traditionele stedelijke centra. Het binnenland, het centrum en verschillende regio’s in het noorden kunnen profiteren van een dynamiek die decennialang te sterk geconcentreerd was in enkele gebieden van het land.

Natuurlijk hangt het succes af van het vermogen om dit uit te voeren. Infrastructuur, huisvesting, energie, opleiding en planning zullen gelijke tred moeten houden met de investeringen.

Maar de kernboodschap is positief. Decennialang hebben we ons afgevraagd hoe we de wereld konden overtuigen om in Portugal te investeren.

Vandaag beginnen we iets veel interessants te bespreken: hoe we Portugal kunnen voorbereiden op de investeringen die de wereld al heeft besloten hier te doen.