Portugal staat op het punt nieuwe regels in te voeren om de verkoop van geërfde woningen te versnellen, nadat het parlement wetgeving heeft goedgekeurd die de regering in staat stelt een speciale regeling in te voeren voor onverdeelde nalatenschappen, zo meldt idealista.

De maatregel is bedoeld om een einde te maken aan langdurige geschillen die ertoe hebben geleid dat duizenden geërfde woningen ongebruikt blijven, waardoor de verkoop of renovatie ervan wordt vertraagd en het aanbod van woningen wordt beperkt.

Minister van Volkshuisvesting Miguel Pinto Luz zei dat de wijzigingen voor „minder impasses“ zouden zorgen doordat één enkele erfgenaam het verkoopproces kan starten, zelfs als er geen overeenstemming is tussen alle erfgenamen.

In een verklaring zei de minister dat de hervormingen tot doel hebben een einde te maken aan situaties waarin geërfde woningen jarenlang niet zijn gebruikt, en tegelijkertijd erfenisgeschillen te helpen verminderen.

Sneller proces met waarborgen

De wetgeving voorziet in een speciale en spoedeisende procedure voor de verkoop van onroerend goed dat deel uitmaakt van een onverdeelde erfenis, wanneer erfgenamen het niet eens kunnen worden over een verkoop.

De nieuwe regeling zal van toepassing zijn op alle openstaande en onverdeelde nalatenschappen zodra de wet van kracht wordt.

Er blijven echter belangrijke uitzonderingen bestaan. Gezinswoningen kunnen niet via de speciale procedure worden verkocht zonder de uitdrukkelijke toestemming van de overlevende echtgenoot of partner in een erkend samenlevingsverband. Ook erfenissen waarbij een insolventieprocedure loopt, zijn uitgesloten.

Nieuwe rol voor het beheer van nalatenschappen

De wetgeving introduceert tevens een executeur met bevoegdheden om een erfenis te beheren, te liquideren en te verdelen, waardoor verantwoordelijkheden worden gecentraliseerd die anders bij de erfgenamen zouden liggen. De regering stelt dat de wijziging bedoeld is om de erfopvolgingsprocedures te vereenvoudigen en te versnellen.

Een andere bepaling maakt het mogelijk de verantwoordelijkheid voor het beheer van een onverdeelde erfenis over te dragen aan een andere persoon door middel van een besluit met gewone meerderheid onder de erfgenamen, behalve wanneer de overlevende echtgenoot als hoofd van de erfenis fungeert of wanneer er reeds een executeur met bevoegdheden tot verdeling is aangesteld.