Volgens de EU-regels mogen alleen dranken die in Portugal of Spanje zijn geproduceerd, gewoon als „sangria” worden verkocht. Hoewel wijnhuizen en drankenproducenten in andere EU-landen vrij zijn om een soortgelijke drank op wijnbasis te maken, mogen ze deze niet onder die naam alleen op de markt brengen.

In plaats daarvan moet het product worden geëtiketteerd als een gearomatiseerde drank op basis van wijn, en als het woord „sangria“ ergens op het etiket voorkomt, moet duidelijk worden vermeld waar het is geproduceerd, bijvoorbeeld „Geproduceerd in Duitsland“ of „Geproduceerd in Frankrijk“. Deze regel is vastgelegd in Verordening (EU) nr. 251/2014, die de regelgeving voor gearomatiseerde wijnproducten in de hele Europese Unie regelt.

Bescherming van een traditionele drank

De regel erkent sangria als een traditionele drank uit Portugal en Spanje, waardoor deze beter te onderscheiden is van soortgelijke producten die elders in Europa worden gemaakt.

De bescherming werkt op een vergelijkbare manier als bij benamingen zoals Champagne of Parmigiano Reggiano, hoewel sangria geen geografische aanduiding is. In plaats daarvan reserveert de verordening de verkoopbenaming „sangria“ voor dranken die in Portugal en Spanje worden geproduceerd.

Wat maakt een drank tot sangria?

De verordening bepaalt ook wat wettelijk als sangria mag worden verkocht. Het moet gemaakt zijn van wijn en op smaak gebracht zijn met natuurlijke citrusextracten of -essences, al dan niet met citroensap. Fruit, kruiden en kooldioxide mogen ook worden toegevoegd, terwijl kunstmatige kleurstoffen niet zijn toegestaan.

De uiteindelijke drank moet ten minste 50% wijn bevatten en een alcoholgehalte hebben tussen 4,5% en 12% vol.

Natuurlijk kan iedereen thuis nog steeds zijn eigen versie maken met wijn, fruit en andere ingrediënten. De regels gelden alleen voor commercieel verkochte producten binnen de Europese Unie.