De transformatie is nu al zichtbaar. Kunstmatige intelligentie zorgt voor een snel toenemende behoefte aan rekencapaciteit; datacenters zijn op zoek naar locaties die grote hoeveelheden elektriciteit kunnen garanderen; de industrie streeft naar het koolstofvrij maken van processen; en de logistieke sector bereidt zich voor op een geleidelijke overgang naar elektrische mobiliteit. Tegelijkertijd hechten bedrijven en investeerders waarde aan gebouwen die efficiënter zijn en minder onderhevig aan de schommelingen in energiekosten. Colliers zelf noemt energiezekerheid als een van de belangrijkste trends die het bedrijfsvastgoed zullen veranderen en is van mening dat gebouwen waarin hernieuwbare energie kan worden geïntegreerd, aantrekkelijker zullen zijn voor gebruikers en investeerders.

Dit verandert de definitie zelf van de locatie van vastgoed. Twee industrieterreinen met vergelijkbare afmetingen, goede bereikbaarheid en nabijheid van logistieke infrastructuur kunnen een totaal verschillende waarde hebben als slechts één ervan over de benodigde elektriciteitscapaciteit beschikt om een intensieve bedrijfsvoering te ondersteunen. Hetzelfde kan gebeuren met logistieke parken, industriële eenheden en grote technologische projecten. In bepaalde segmenten begint het weten hoeveel megawatt er beschikbaar is bijna net zo relevant te worden als het weten hoeveel vierkante meter er gebouwd kan worden.

Maar er is een tweede kans die ik nog interessanter vind: vastgoedobjecten zelf kunnen worden omgevormd tot energieproducenten en -beheerders.

Laten we eens denken aan een groot logistiek park. Duizenden vierkante meter dakoppervlak vertegenwoordigen duizenden potentiële vierkante meter aan fotovoltaïsche panelen. Voeg daar batterijen, intelligente energiebeheersystemen en oplaadpunten voor elektrische voertuigen aan toe. Het gebouw is niet langer alleen de plek waar goederen worden opgeslagen. Het begint ook energie te produceren, op te slaan en te beheren.

Dat is wat ik graag „logistieke activa als energiecentrales“ noem.

Deze logica kan worden uitgebreid naar winkelcentra, bedrijventerreinen, hotels, resorts en grote woonprojecten. Een vastgoedobject dat in staat is een aanzienlijk deel van de energie die het verbruikt zelf op te wekken, deze op te slaan en het verbruik op een slimme manier te regelen, kan de exploitatiekosten verlagen en aantrekkelijker worden voor gebruikers en investeerders.

Natuurlijk moeten we niet in de verleiding komen te geloven dat alle gebouwen in energiecentrales zullen veranderen. Er zijn beperkingen op het gebied van het netwerk, investeringen, vergunningen en economische haalbaarheid. Maar de richting lijkt duidelijk: energie en vastgoed zijn niet langer onafhankelijke sectoren.

Voor Portugal is deze convergentie bijzonder relevant. We beschikken over gunstige omstandigheden voor de opwekking van hernieuwbare energie en trekken investeringen aan op het gebied van logistiek, industrie, datacenters en kunstmatige intelligentie. Als we bij de planning van nieuwe projecten op deze behoeften kunnen anticiperen, kunnen we een energievoordeel omzetten in een vastgoed- en economisch voordeel.

Jarenlang vroegen we een projectontwikkelaar hoeveel vierkante meter hij op een perceel kon bouwen.

Misschien is het tijd om daar nog een vraag aan toe te voegen:

Hoeveel megawatt kunt u op diezelfde plek opwekken, opslaan of garanderen?

In de vastgoedsector zou het antwoord op die vraag de komende tien jaar een belangrijk deel van de waarde van het object kunnen bepalen.