Dit gaat over vlees dat je misschien doet grijnzen en het bord met een rilling wegduwt, en is slachtafval, het verzamelwoord voor de 'ingewanden' of interne organen van geslacht vlees. Honderden jaren geleden aten mensen vrijwel alle dieren die ze vingen, dus er werd niets verspild. Honderden jaren geleden aten mensen vrijwel alle dieren die ze vingen, dus er werd niets verspild. Dichter bij waren gevulde harten of lever met uien gewone maaltijden, en ze waren goedkoop en voedzaam. Als gevolg daarvan groeiden sommige mensen op met kennis over orgaanvlees, wat verwijst naar de eetbare stukjes binnenin, of 'ingewanden'. Voorbeelden zijn lever, hart, nieren, tong, pens (maag) en zwezerik.

Ze zijn zeer voedzaam en bieden goede bronnen van vitamines en mineralen, en deze vleessoorten worden vaak over het hoofd gezien of zijn in de loop der jaren impopulair geworden, omdat mensen er met afschuw hun neus voor optrekken en er geen maag voor hebben (sorry voor de woordspeling). Mensen stopten met het eten van orgaanvlees, voornamelijk vanwege de toegenomen rijkdom toen ze zich duurdere stukken vlees konden veroorloven, en de keuze voor goedkoop vlees weerspiegelde een slechte levenskwaliteit of een laag inkomen.

Maar wat ze niet weten, is dat ze het onbewust nog steeds eten. Slachtafval zit vaak verstopt in worsten en is traditioneel, ambachtelijk of in specifieke regionale variëteiten. Terwijl hoogwaardige worsten vaak eersteklas vlees gebruiken, wordt orgaanvlees wereldwijd vaak gebruikt voor smaak en textuur, of voor het omhulsel zelf, en mag ik de Schotse lezers eraan herinneren dat het ook in hun traditionele Haggis zit, naast haver en vet van suet of schapenvlees.

Culinaire traditie van snuit tot staart

Sommige traditionele gerechten in Portugal hebben nog steeds een 'snuit-tot-staart' culinaire traditie, een manier van koken waarbij elk eetbaar deel van een dier wordt gebruikt, letterlijk van snuit tot staart. Hier zijn er een paar die je misschien tegenkomt en die je zeker zou moeten proberen. Ik zie kippenpoten in de supermarkt en ik moet bekennen dat ik me afvraag wie die in godsnaam zou eten, maar het blijkt dat ze een traditioneel ingrediënt zijn in de Portugese keuken, vaak gebruikt om rijke bouillon te maken voor soepen, zoals canja de galinha (kippensoep), of gestoofd met knoflook, ui en kruiden.

Iscas com Elas is vooral iconisch voor Lissabon, waar het zijn oorsprong vindt in lokale tavernes, en is een zeer traditioneel gerecht, bestaande uit dungesneden varkenslever gemarineerd in knoflook en wijn, gekookt met uien en aardappelen.

Een ander traditioneel gerecht is Arroz de Cabidela: konijnen- of kippenrijst gekookt met het bloed van het dier en azijn, wat resulteert in een rijk, donker en pittig gerecht. Dit is een specialiteit uit de noordelijke Minho regio van Portugal en is al gedocumenteerd sinds de 16e eeuw.

Percebes (zeepokken van ganzen): Bekend als 'Lucifer's Fingers', zijn schaaldieren die lijken op klauwen, en zijn een zeer gewaardeerde delicatesse van zeevruchten die veel voorkomen in Spanje en Portugal. Blijkbaar hebben ze een taaie, geschubde nek en smaken ze naar een mix van zoete kreeft, krab en de zee - iets wat ik, moet ik toegeven, nog nooit heb geprobeerd.

Credits: Pexels; Auteur: Navada Ra;

Tripas à Moda do Porto: Een dikke stoofpot van witte bonen, worstjes en varkensmaag, beroemd geassocieerd met de stad Porto, maar wijd en zijd bekend in het hele land, waar het gewoon dobrada wordt genoemd.

Moelas is een gerecht met malse kippenmaagjes die langzaam worden gekookt in een rijke, licht pittige saus van tomaat, ui, knoflook, witte wijn en piri-piri pepers.

Sarrabulho: Een traditionele Noord-Portugese stoofpot of dikke soep en wanneer ingedikt met bloem, genaamd Papas de Sarrabulho gemaakt van slachtafval van varkensvlees - inclusief lever, hart en nieren - en gekruid met komijn en dierlijk bloed.

Ik weet dat er nog meer zijn, maar ik heb er de ruimte niet voor. Al deze gerechten zijn traditioneel en misschien hebben de jongere generaties - die zijn opgegroeid met gefrituurde kip en hamburgers - ze nog niet geprobeerd (of er hun neus voor opgestoken), maar ik durf er mijn geld onder te verwedden dat als je eenmaal over de 'ick'-factor heen bent, je ze allemaal zowel voedzaam als heerlijk zult vinden.