Portugal staat bekend om zijn overvloedige zonneschijn en het risico op periodes van ernstige droogte die de landbouw treffen. In de tuinen van onze grootouders is het heel gewoon dat voorwerpen die velen als afval zouden beschouwen, een nieuwe bestemming krijgen. Al deze factoren, in combinatie met een diep respect voor waterbronnen, getuigen van de Portugese passie voor tuinieren, die elk huis of bloembed zo prachtig verfraait.

Of het nu naast een stenen bankje is, bij de voordeur of op een vensterbank: alles kan voor Portugese grootouders een aanleiding zijn om een tuintje aan te leggen en zo meer harmonie in hun omgeving te brengen. Soms is het misschien pas zichtbaar als je een paar meter voorbij de hoofdingang van een huis loopt. In flatgebouwen is het echter zeldzaam om er een te vinden zonder een plant bij de ingang, die bezoekers verwelkomt en vaak een cadeau is geweest van een grootmoeder aan haar kinderen of kleinkinderen. Vanwege de betekenis die eraan wordt gehecht, kan die plant – liefdevol bewaterd door de bewoners en zelfs door het schoonmaakpersoneel van het gebouw – de meest indrukwekkende plant worden die je ooit hebt gezien.

De tuinen van Portugese grootouders zijn eenvoudig en weerspiegelen de bescheidenheid die inherent is aan het Portugese karakter, aangezien zij er alles aan doen om hun familie vreugde te brengen en het beste te bieden wat ze kunnen.

De planten van een grootmoeder

Iedereen met een Portugese grootmoeder weet maar al te goed dat hun liefde voor planten ongeëvenaard is. Ze praten tegen hun planten, willen er meer hebben dan er ruimte voor is en verzorgen ze met de grootste zorg.

Om het wat persoonlijker te maken: een van mijn grootmoeders, die thuis een buitenruimte heeft, had ooit maar liefst 150 plantenpotten. Stonden ze allemaal op de best mogelijke manier gerangschikt? Niet helemaal. De tuin had geen botanisch verhaal, maar elke plant had wel een verhaal, en mijn grootmoeder wist precies waar ze elke plant had gekocht of gevonden, en zelfs van welke andere plant een bepaalde stek afkomstig was.

Mijn grootmoeder was ooit eigenaar van een bloemenwinkel, en nadat ze die had gesloten, bleef ze haar passie nastreven. Met haar grote verzameling potten staan er overal in huis planten, in verschillende kamers en buiten. Ze heeft diverse gerbera’s in verschillende kleuren, die ze gebruikt om de tafelstukken te versieren die ze met zoveel liefde maakt om kleur en vreugde in haar huis te brengen.

Haar verzameling cactussen en vetplanten is ook enorm en af en toe kan ik het niet laten om een klein stekje mee naar huis te nemen, zodat ik zelf ook zo’n plantje kan hebben. En volgens mijn oma kunnen cactussen al wortels vormen vanuit slechts één enkel blad, als je het juiste blad hebt.

De moestuin van een grootvader

Als grootmoeders planten, cactussen en bloemen verzamelen om tafelstukken te versieren, heeft iedereen die is opgegroeid met een huis en een tuin waarschijnlijk een grootvader die met veel zorg een moestuin onderhoudt.

Tijdens mijn jeugd bezocht ik vaak de moestuin van mijn grootvader en bracht ik daar veel tijd met hem door. Naast het verzorgen en voeren van de duiven, kippen en eenden – die, als ik het me goed herinner, nooit bedoeld waren om opgegeten te worden, maar gewoon om voor gezorgd te worden – leverden de kippen en eenden ons eieren op, waarmee ik talloze taarten bakte.

Terug naar de moestuin van mijn grootvader: behalve dat ik hem hielp met water geven en hem vaak in de weg liep terwijl hij met zijn gereedschap aan het werk was, herinner ik me de watermeloenen nog heel goed, evenals zoveel ander fruit, waaronder de druiven die ooit werden gebruikt om zelfgemaakte wijn van te maken.

Het is ook interessant hoe tuinieren zo’n prachtige uiting van genegenheid kan zijn. Mijn grootvader liet vaak physalis en cherrytomaten groeien omdat hij wist hoe dol zijn kleinkinderen daarop waren. Daardoor sloop ik vaak de moestuin in, gewoon om ze rechtstreeks van de plant te eten.

Een Portugese tuin

Het bijzondere aan de tuin van Portugese grootouders ligt juist in het vermogen om verhalen te bewaren en onvergetelijke momenten te creëren. Het is het besef dat de soepen die onze ouders in onze kindertijd voor ons maakten, pompoenen bevatten die door onze grootvader waren gekweekt, of dat de bloempotten die onze woonkamer sierden, zorgvuldig door onze grootmoeder uitgekozen geschenken waren.

En zo gaan we begrijpen hoe de natuur op zo’n prachtige manier gezinnen bij elkaar kan brengen.

Stel The Portugal News in als uw voorkeursbron voor nieuws op Google

GoogleToevoegen als voorkeursbron op Google