In de zomer is dat makkelijker te voelen. We doen het rustiger aan, vaak vanwege de hitte. En terwijl we het rustiger aan doen, valt alles weer op zijn plaats. We voelen de druk wat afnemen, nu de hitte het belangrijkste is waar we mee moeten omgaan.

Ik merk het vooral aan de kleine keuzes. Ja zeggen tegen die vriendin die me zo hard laat lachen dat mijn buik pijn doet. Naar het strand of de rivier gaan om te zwemmen, want voor mij is de nabijheid van water de ultieme manier om te ontstressen. Midden op de middag even uitrusten als de hitte ervoor zorgt dat al het andere te veel wordt, en mezelf de toestemming geven om dat te doen.

Kleine keuzes

Lange tijd beschouwde ik rust als iets dat ik moest verdienen. Ik zette me door de vermoeidheid heen, negeerde het deel van mij dat wilde stoppen, en hield mezelf voor dat ik het rustiger aan zou doen zodra het werk gedaan was. Het werk is nooit af. Er is altijd weer een e-mail, nog iets op de lijst, nog een reden om door te gaan. De zomer weet daar een einde aan te maken. De hitte dwingt je om te gaan zitten, of je dat nu van plan was of niet. En in die gedwongen pauzes ben ik gaan merken hoeveel ik had genegeerd.

Dat is het mooie van in balans zijn. Het zijn de kleine keuzes die je maakt die je helpen om weer in je lichaam te komen, je rustiger te voelen en je meer gevoed te voelen van binnen. Het zijn honderd kleine momenten waarop je kiest voor wat authentiek aanvoelt, in plaats van wat je denkt dat er van je verwacht wordt.

Je intuïtie weet de weg. Dat heeft ze altijd al geweten. Het probleem is dat we een luidruchtig, allesoverheersend leven leiden dat haar overstemt, vol lawaai, takenlijstjes en de behoeften van anderen. De zomer zet het volume vaak een beetje zachter, zodat je jezelf weer kunt horen.

Geluk vinden

Ik denk dat de meesten van ons, diep van binnen, weten wat we eigenlijk willen. We weten bij welke mensen we ons lichter en vol vreugde voelen en bij welke we ons uitgeput voelen. We kennen het verschil tussen de plannen waar ons hele lichaam volmondig ‘ja’ tegen zegt en de plannen die we uit schuldgevoel meedoen. We zijn er gewoon goed in onszelf dat besef uit het hoofd te praten, omdat het volgen ervan betekent dat we iemand teleurstellen.

Als je gaat luisteren, beginnen dingen die onbeheersbaar leken binnen handbereik te komen. De mensen die je vreugde brengen, daar maak je tijd voor. De plekken die je ziel laten zingen, daar ga je naartoe. De rest die je jezelf hebt ontzegd, neem je nu. Het vereist geen hard werk, alleen luisteren naar de signalen die ons lichaam ons geeft.

Ik ben net terug van een retraite in Portugal, vlakbij Tavira, waar ik readings heb gegeven. Na het werk waren mijn dagen gevuld met zwemmen in de natuur, het eten van heerlijke taarten, het kijken naar de zonsondergang en het luisteren naar het prachtige gezang van de kikkers in het zwembad. Elke ochtend hoorde ik de haan kraaien, wetende dat ik nog even kon doorslapen tot mijn wekker afging. Het was pure gelukzaligheid!

Bronvermelding: Envato Elements; Auteur: olegbreslavtsev;

Dat is voor mij hoe overvloed echt voelt. Niet een banksaldo of een volle agenda. Een gevoel van volmaaktheid dat voortkomt uit het verblijf in de natuur, terwijl je de dingen doet waar je van houdt.

Zomerse uitnodiging

We maken het zo ingewikkeld. We koppelen onze waarde aan hoeveel we produceren en hoe moe we aan het eind van de dag zijn, alsof uitputting het bewijs is van een goed geleefd leven. De zomer biedt een andere uitnodiging. Ze vraagt je te vertrouwen dat je je plek niet hoeft te verdienen door jezelf helemaal uit te putten. Te geloven dat vreugde geen beloning is die je later krijgt, maar iets dat nu beschikbaar is, midden in een gewone dag.

Overvloed is niet iets wat je najaagt. Het stroomt wanneer je weer in harmonie komt met je eigen lichaam, je eigen weten, je eigen tempo.

Dit is dus je herinnering, mocht je die nodig hebben. Nu is jouw moment. Niet wanneer het rustiger wordt, niet wanneer je het verdiend hebt, niet wanneer de takenlijst eindelijk leeg is. Nu. De mensen, de plekken, de rust, de vreugde. Het is er allemaal, wachtend tot je voldoende vertraagt om het op te merken.

Al is het maar vijf minuten terwijl je in de ochtendzon van je koffie geniet.

Met liefde, Sally Heart