W czwartek setki tysięcy nastolatków w Anglii, Walii i Irlandii Północnej otrzymało wyniki egzaminów, a wielu z nich dowiedziało się, czy pójdą na studia, rozpoczną praktykę zawodową, czy też wejdą na rynek pracy.

Chociaż dzień ogłoszenia wyników może być dla wielu ekscytującym momentem, dla innych może on również wiązać się z niepokojem i rozczarowaniem.

Dla rodziców znalezienie najlepszego sposobu wsparcia nastolatka borykającego się z rozczarowaniem wynikami egzaminów maturalnych (A-level) może być trudnym wyzwaniem wymagającym zachowania równowagi. Rozmawialiśmy z Jane Darougar, psychoterapeutką akredytowaną przez BACP i doradczynią na University of the Arts London (UAL), która podzieliła się siedmioma najważniejszymi wskazówkami, jak pomóc dziecku w tej sytuacji.

1. Odłóż na bok własne uczucia

„Postaraj się odłożyć na bok własne rozczarowanie, marzenia i oczekiwania wobec dziecka, ponieważ nie chcesz, by stanowiły one dla niego obciążenie. Nie chcesz, by czuło, że ty również odczuwasz rozczarowanie” – radzi Darougar.

„Pamiętaj, że dzisiaj chodzi o Twoje dziecko, a nie o Ciebie”.

Źródło: PA;

2. Potwierdzaj uczucia dziecka, ale nie jego zniekształceń poznawczych

„Nie lekceważ jego smutku i rozczarowania, staraj się zaakceptować jego uczucia. Nie akceptuj jednak zniekształceń poznawczych, które wynikają z tych uczuć” – zaleca psychoterapeuta.

„Jeśli ktoś czuje się jak nieudacznik, ponieważ jego wyniki nie są takie, jakich oczekiwał, zniekształceniem poznawczym byłoby katastrofizowanie i stwierdzenia typu: »Jestem nieudacznikiem. Nigdy nic nie osiągnę«.

„Potwierdź jego uczucie rozczarowania, ale przypomnij mu też, że nie oznacza to, iż jest nieudacznikiem jako osoba, a jedynie, że doświadczył tej sytuacji i poniósł porażkę.

„Postaraj się pomóc mu odróżnić te uczucia od wniosków, jakie może z nich wyciągnąć”.

3. Skorzystaj z analogii GPS

Darougar sugeruje wykorzystanie analogii z GPS-em, zaproponowanej przez psychoterapeutkę i nauczycielkę buddyjską Sylvię Boorstein, aby pomóc dziecku zrozumieć, że czasami odrzucenie to po prostu zmiana kierunku.

„Ta idea podkreśla, że jeśli w samochodzie skręcisz w złą drogę, GPS nie powie ci, że jesteś nieudacznikiem ani że nigdy nie dotrzesz do celu. Po prostu oblicza inną trasę” – wyjaśnia Darougar.

„Jeśli więc spróbujemy zastosować to podejście w obliczu niepowodzenia i zamiast czuć się okropnie lub złościć się, po prostu pomyślimy: »No dobrze, moja trasa będzie inna«. Czasami chodzi o to, by zdać sobie sprawę, że gdy wybierzesz trasę poza wytyczonym szlakiem, może ona zaprowadzić cię do zupełnie innego miejsca docelowego, które może być równie dobre, a nawet lepsze”.

4. Zaproponuj przerwę od mediów społecznościowych

„Przypomnij im, że to, co ludzie pokazują w mediach społecznościowych, jest mocno wyreżyserowane i nie oddaje pełnego obrazu sytuacji” – radzi psychoterapeutka.

„Jeśli przeglądają mnóstwo wiadomości i bardzo ich to przytłacza, zaproponuj alternatywne zajęcie, takie jak pieczenie chleba lub wspólny spacer, aby na chwilę odwrócić ich uwagę”.

5. Daj im przestrzeń i nie zmuszaj do rozmów o przyszłości

Źródło: PA;

„Podejdź do nich z wyrozumiałością i nie zmuszaj ich do rozmów o wynikach i przyszłości, jeśli nie są na to gotowi” – zaleca Darougar.

„Być może chcą po prostu zamknąć się w swoim pokoju i popłakać się.

„Najważniejsze jest, aby po prostu dać im do zrozumienia, że ci na nich zależy i że jesteś przy nich, gdy będą gotowi do rozmowy”.

6. Upewnij się, że coś zjadły

„Jeśli twoje dziecko nie spało całą noc i nic nie jadło, poziom cukru we krwi będzie bardzo niski, a dziecko będzie bardzo zmęczone, co może sprawić, że te negatywne uczucia będą odczuwane jeszcze intensywniej” – mówi psychoterapeutka.

„Nikt z nas nie funkcjonuje najlepiej, gdy jest niewyspany i głodny, więc postaraj się zachęcić dziecko do jedzenia i wyjścia na świeże powietrze”.

7. Poszukaj wsparcia

Większość szkół i uczelni ma w dniu ogłoszenia wyników dyżurujących pracowników ds. wsparcia psychicznego.

„Jeśli martwisz się o swoje dziecko, możesz zadzwonić do jego szkoły lub uczelni i zapytać, czy jest tam doradca lub osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo uczniów, z którą mógłbyś porozmawiać, aby uzyskać poradę z zewnątrz” – sugeruje Darougar.