De technologie is al verrassend ver gevorderd. Moderne voertuigen kunnen satellietpositionering, digitale kaarten en camera’s die verkeersborden kunnen herkennen combineren, terwijl software het motorvermogen kan verminderen of de cruisecontrol kan aanpassen wanneer een snelheidslimiet verandert.

Wat echter nog niet bestaat, is een EU-voorstel om satellieten te gebruiken om de snelheid van automobilisten op afstand te regelen.

Berichten die suggereren dat Brussel een dergelijk systeem voorbereidt, gaan aanzienlijk verder dan de maatregelen die momenteel van kracht zijn.

Sinds juli 2024 moeten alle nieuwe auto’s die in de Europese Unie worden verkocht, zijn uitgerust met Intelligent Speed Assistance (ISA). Het systeem herkent de geldende snelheidslimiet en waarschuwt de bestuurder wanneer deze wordt overschreden.

Sommige versies kunnen te hard rijden duidelijker kenbaar maken door weerstand op het gaspedaal uit te oefenen of het vermogen te verminderen, maar het is belangrijk dat de bestuurder de controle behoudt en het systeem kan uitschakelen.

De technologie is er, maar ze is niet perfect

De volgende stap zetten en snelheidslimieten instellen die onmogelijk te overschrijden zijn, zou een veel grotere uitdaging vormen.

Een probleem is de nauwkeurigheid. Snelheidslimieten kunnen variëren afhankelijk van de rijstrook, het tijdstip van de dag, wegwerkzaamheden, het weer of het type voertuig. GPS kan een auto soms op een aangrenzende weg plaatsen, terwijl camera’s een bord kunnen missen of ten onrechte een bord kunnen lezen dat bedoeld is voor een afslag.

Uit onderzoek van de Britse autotestorganisatie Thatcham Research bleek dat er merkbare verschillen bestaan in de nauwkeurigheid waarmee huidige ISA-systemen snelheidslimieten herkennen tijdens het rijden in de praktijk.

Zelfs het best presterende voertuig in de tests identificeerde ongeveer 90% van de individuele veranderingen in snelheidslimieten correct. Dat is misschien voldoende om een bestuurder te waarschuwen, maar het fysiek verhinderen dat een auto versnelt op basis van onjuiste informatie is een andere zaak.

Daarnaast is er de kwestie van privacy.

Een systeem dat in staat is om snelheidsovertredingen automatisch te handhaven of te melden, zou mogelijk gedetailleerde informatie bevatten over waar een voertuig heeft gereden en hoe ermee is gereden. Dat roept vragen op over wie toegang zou hebben tot de gegevens, hoe een snelheidsovertreding zou worden geverifieerd en hoe automobilisten fouten zouden kunnen aanvechten.

Zou dit op termijn kunnen gebeuren?

Er zijn al voorbeelden van geavanceerdere snelheidsbeheersingstechnologie die onder gecontroleerde omstandigheden wordt gebruikt.

In Londen zijn systemen getest in bussen die gebruikmaken van geografisch gedefinieerde snelheidslimieten, terwijl New York City actieve Intelligent Speed Assistance heeft geïntroduceerd in gemeentelijke voertuigen. In plaats van het voertuig af te remmen, voorkomt het systeem verdere versnelling zodra de ingestelde limiet is bereikt, hoewel er nog steeds een noodoverride beschikbaar is.

Voor gewone Europese automobilisten zou elke stap van het ondersteunen van bestuurders naar het daadwerkelijk handhaven van snelheidslimieten een aanzienlijke politieke en juridische verschuiving vereisen.

Voorlopig is de technologie in nieuwe Europese auto’s bedoeld om de bestuurder te adviseren in plaats van te controleren.

Maar naarmate auto’s steeds meer verbonden en geautomatiseerd raken, zal de vraag uiteindelijk wellicht minder gaan over of een voertuig de bestuurder kan verhinderen te hard te rijden, en meer over of overheden besluiten dat dit moet gebeuren.